Yuhanna 11
Yuhanna 11'de İsa, Lazar'ın hastalığı ve ölümü üzerine Beytanya'ya gider; Marta ve Meryem'le konuşur, onların yasına ortak olur ve Lazar'ı mezardan çıkararak yaşama döndürür. Bu olay birçok kişinin İsa'ya iman etmesine yol açarken, bazı dinî önderler onu tehdit olarak görüp öldürme kararını kesinleştirir.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 O sırada Beytanya'dan, Meryem'le kız kardeşi Marta'nın köyünden Lazar adında bir adam hastaydı.
2 Hasta olan Lazar'ın kız kardeşi, Rab'bi güzel kokulu yağla mesh edip ayaklarını saçlarıyla silen Meryem'di.
3 Bunun üzerine kız kardeşler İsa'ya haber gönderip, “Rab, bak, çok sevdiğin kişi hasta” dediler.
4 İsa bunu duyunca, “Bu hastalık ölümle sonuçlanmayacak; Tanrı'nın yüceliği içindir, öyle ki Tanrı'nın Oğlu bu sayede yüceltilsin” dedi.
5 İsa, Marta'yı, kız kardeşini ve Lazar'ı seviyordu.
6 Bunun için, onun hasta olduğunu duyunca bulunduğu yerde iki gün daha kaldı.
7 Bundan sonra öğrencilerine, “Yahudiye'ye yine gidelim” dedi.
8 Öğrenciler ona, “Rabbi, Yahudiler az önce seni taşlamaya çalışıyordu; yine oraya mı gidiyorsun?” dediler.
9 İsa şu karşılığı verdi: “Gündüzün on iki saati yok mu? Biri gündüz yürürse tökezlemez, çünkü bu dünyanın ışığını görür.
10 Ama biri gece yürürse tökezler, çünkü ışık onda değildir.”
11 Bunları söyledikten sonra onlara, “Dostumuz Lazar uykuya daldı, ama onu uykudan uyandırmak için gidiyorum” dedi.
12 Bunun üzerine öğrenciler, “Rab, uykuya daldıysa iyileşir” dediler.
13 İsa onun ölümünden söz etmişti, ama onlar doğal uykuda dinlenmekten söz ettiğini sandılar.
14 Bunun üzerine İsa onlara açık açık, “Lazar öldü.
15 Sizin uğrunuza, orada bulunmadığıma seviniyorum; öyle ki iman edesiniz. Ama haydi, onun yanına gidelim” dedi.
16 Bunun üzerine Didimus denen Tomas, öbür öğrencilere, “Biz de gidelim de onunla birlikte ölelim” dedi.
17 İsa oraya vardığında Lazar'ın dört gündür mezarda olduğunu gördü.
18 Beytanya, Yeruşalim'e yakın, yaklaşık on beş stadion uzaklıktaydı.
19 Yahudilerden birçoğu, kardeşleri için Marta ile Meryem'i teselli etmeye gelmişti.
20 Marta, İsa'nın geldiğini duyunca onu karşılamaya gitti, Meryem ise evde oturuyordu.
21 Bunun üzerine Marta İsa'ya, “Rab, burada olsaydın kardeşim ölmezdi.
22 Ama şimdi bile biliyorum ki Tanrı'dan ne dilersen, Tanrı sana verecektir” dedi.
23 İsa ona, “Kardeşin dirilecek” dedi.
24 Marta ona, “Son günde, dirilişte dirileceğini biliyorum” dedi.
25 İsa ona, “Diriliş ve yaşam benim. Bana iman eden, ölse de yaşayacaktır.
26 Yaşayan ve bana iman eden herkes sonsuza dek ölmeyecek. Buna iman ediyor musun?” dedi.
27 Marta ona, “Evet, Rab. Senin Mesih, dünyaya gelen Tanrı'nın Oğlu olduğuna iman ettim” dedi.
28 Bunu söyledikten sonra gidip kız kardeşi Meryem'i gizlice çağırdı ve, “Öğretmen burada, seni çağırıyor” dedi.
29 Meryem bunu duyunca hemen kalkıp onun yanına gitti.
30 İsa daha köye gelmemişti, Marta'nın onu karşıladığı yerdeydi.
31 Onunla birlikte evde bulunup onu teselli eden Yahudiler, Meryem'in hızla kalkıp dışarı çıktığını görünce onu izlediler. “Ağlamak için mezara gidiyor” diyorlardı.
32 Meryem, İsa'nın bulunduğu yere gelip onu görünce ayaklarına kapandı ve ona, “Rab, burada olsaydın kardeşim ölmezdi” dedi.
33 İsa, onun ağladığını, onunla birlikte gelen Yahudilerin de ağladığını görünce ruhunda derin bir keder duydu ve sarsıldı.
34 “Onu nereye koydunuz?” dedi. Ona, “Rab, gel de gör” dediler.
35 İsa ağladı.
36 Bunun üzerine Yahudiler, “Bakın, onu ne kadar da seviyormuş!” dediler.
37 Ama içlerinden bazıları, “Körün gözlerini açan bu adam, bunu da ölümden alıkoyamaz mıydı?” dedi.
38 İsa içten içe yine derin bir keder duyarak mezara geldi. Burası bir mağaraydı, önünde de bir taş duruyordu.
39 İsa, “Taşı kaldırın” dedi. Ölen kişinin kız kardeşi Marta ona, “Rab, artık kokmuştur, çünkü öleli dört gün oldu” dedi.
40 İsa ona, “Sana, iman edersen Tanrı'nın yüceliğini göreceğini söylemedim mi?” dedi.
41 Bunun üzerine, ölünün yattığı yerden taşı kaldırdılar. İsa gözlerini yukarı kaldırıp şöyle dedi: “Baba, beni işittiğin için sana şükrediyorum.
42 Beni her zaman işittiğini biliyordum, ama bunu çevrede duran kalabalık yüzünden, beni senin gönderdiğine iman etsinler diye söyledim.”
43 Bunu söyledikten sonra yüksek sesle, “Lazar, dışarı çık!” diye bağırdı.
44 Ölmüş olan adam, elleri ayakları sargılarla bağlı, yüzü de bir bezle sarılmış olarak dışarı çıktı. İsa onlara, “Onu çözün ve bırakın gitsin” dedi.
45 Bunun üzerine, Meryem'e gelmiş olan Yahudilerden, İsa'nın yaptığını görenlerin birçoğu ona iman etti.
46 Ama içlerinden bazıları Ferisilere gidip İsa'nın yaptıklarını anlattı.
47 Bunun üzerine başkâhinlerle Ferisiler kurulu topladılar ve, “Ne yapıyoruz? Bu adam çok sayıda belirti yapıyor.
48 Onu böyle bırakırsak herkes ona iman edecek; Romalılar da gelip hem yerimizi hem ulusumuzu elimizden alacaklar” dediler.
49 Ama içlerinden biri, o yılın başkâhini Kayafa, onlara, “Siz hiçbir şey bilmiyorsunuz.
50 Bütün ulus yok olacağına, halk uğruna tek bir kişinin ölmesinin bizim için daha yararlı olduğunu da düşünmüyorsunuz” dedi.
51 Bunu kendiliğinden söylemedi; o yılın başkâhini olduğu için, İsa'nın ulus uğruna öleceğine ilişkin peygamberlik etti.
52 Üstelik yalnız ulus uğruna değil, Tanrı'nın dağılmış çocuklarını da bir araya toplayıp birleştirmek uğruna.
53 Böylece o günden sonra onu öldürmek için aralarında karar verdiler.
54 Bu nedenle İsa artık Yahudiler arasında açıkça dolaşmıyordu; oradan ayrılıp çöle yakın bölgeye, Efrayim denilen bir kente gitti. Öğrencileriyle birlikte orada kaldı.
55 Yahudilerin Fısıh Bayramı yakındı. Ülkeden birçok kişi, Fısıh'tan önce arınmak için Yeruşalim'e çıktı.
56 İsa'yı arıyorlar ve tapınakta durup birbirlerine, “Ne düşünüyorsunuz? Bayrama hiç gelmeyecek mi?” diyorlardı.
57 Başkâhinlerle Ferisiler, onun nerede olduğunu bilen varsa kendilerine bildirsin diye buyruk vermişlerdi; onu yakalayacaklardı.