Yuhanna 10
İsa bu bölümde kendisini koyunların kapısı ve iyi çoban olarak tanıtarak, kendisine ait olanları tanıdığını, onları koruduğunu ve onlar için canını gönüllü olarak vereceğini anlatır. Ayrıca başka koyunları da bir araya getirerek tek sürü oluşturacağını söyler. Yeruşalim'deki tartışmalarda sözleri ve yaptığı işler yüzünden bölünme doğar; bazıları onu reddederken bazıları Babayla birliğine ilişkin iddiası ve belirtileri nedeniyle ona iman eder.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 “Size doğrusunu söylüyorum: Koyun ağılına kapıdan girmeyip başka bir yoldan tırmanarak giren kişi, hırsız ve hayduttur.
2 Ama kapıdan giren, koyunların çobanıdır.
3 Kapıcı ona kapıyı açar, koyunlar da onun sesini dinler. O kendi koyunlarını adlarıyla çağırır ve onları dışarı çıkarır.
4 Kendi koyunlarını dışarı çıkarınca onların önünden yürür, koyunlar da onu izler; çünkü onun sesini tanırlar.
5 Bir yabancının ardından asla gitmezler, tersine ondan kaçarlar; çünkü yabancıların sesini tanımazlar.”
6 İsa onlara bu benzetmeyi anlattı, ama onlar kendilerine ne söylediğini anlamadılar.
7 Bunun üzerine İsa onlara yine şöyle dedi: “Size doğrusunu söylüyorum, koyunların kapısı benim.
8 Benden önce gelenlerin hepsi hırsız ve hayduttu, ama koyunlar onları dinlemedi.
9 Kapı benim. Biri benim aracılığıyla içeri girerse kurtulur; girer, çıkar ve otlak bulur.
10 Hırsız yalnızca çalmak, öldürmek ve yok etmek için gelir. Bense onlar yaşama, hem de bol yaşama sahip olsunlar diye geldim.
11 İyi çoban benim. İyi çoban koyunları uğruna canını verir.
12 Çoban olmayan, koyunları da kendisine ait olmayan ücretli işçi, kurdun geldiğini görünce koyunları bırakıp kaçar. Kurt da koyunları kapıp dağıtır.
13 Ücretli işçi kaçar; çünkü kendisi ücretli bir işçidir ve koyunları önemsemez.
14 İyi çoban benim. Kendi koyunlarımı tanırım, onlar da beni tanır;
15 Baba beni tanıdığı gibi, ben de Baba'yı tanırım. Koyunlar uğruna canımı veririm.
16 Bu ağıldan olmayan başka koyunlarım da var. Onları da getirmem gerekiyor; onlar da sesimi işitecekler. Tek sürü, tek çoban olacak.
17 Baba beni bunun için sever: Canımı, onu yeniden almak üzere veririm.
18 Onu benden kimse almıyor; ben onu kendiliğimden veriyorum. Onu vermeye de yetkim var, yeniden almaya da yetkim var. Bu buyruğu Babam'dan aldım.”
19 Bu sözler yüzünden Yahudiler arasında yine bir ayrılık çıktı.
20 Onlardan birçoğu şöyle diyordu: “Onda cin var, aklını kaçırmış! Onu niye dinliyorsunuz?”
21 Başkaları ise şöyle diyordu: “Bunlar cine tutulmuş birinin sözleri değil. Cin, körlerin gözlerini açabilir mi?”
22 Yeruşalim'de Adanma Bayramı'ydı.
23 Kış mevsimiydi, İsa da tapınakta, Süleyman'ın Eyvanı'nda yürüyordu.
24 Bunun üzerine Yahudiler onu çevrelediler ve şöyle dediler: “Bizi ne zamana kadar merakta bırakacaksın? Eğer sen Mesih'sen, bunu bize açıkça söyle.”
25 İsa onlara şöyle karşılık verdi: “Size söyledim, ama inanmıyorsunuz. Babam'ın adıyla yaptığım işler, benim hakkımda tanıklık ediyor.
26 Ama siz inanmıyorsunuz; çünkü size söylediğim gibi, benim koyunlarımdan değilsiniz.
27 Koyunlarım sesimi işitir, ben onları tanırım, onlar da beni izler.
28 Onlara sonsuz yaşam veririm. Onlar asla mahvolmayacak ve hiç kimse onları elimden kapmayacak.
29 Onları bana veren Babam, herkesten üstündür. Onları Babam'ın elinden kapmaya kimsenin gücü yetmez.
30 Ben ve Baba biriz.”
31 Bunun üzerine Yahudiler onu taşlamak için yine taş aldılar.
32 İsa onlara şöyle dedi: “Size Babam'dan gelen birçok iyi iş gösterdim. Bunlardan hangisi için beni taşlıyorsunuz?”
33 Yahudiler ona şöyle karşılık verdi: “Seni iyi bir iş için değil, küfür ettiğin için taşlıyoruz; çünkü sen bir insan olduğun hâlde kendini Tanrı yapıyorsun.”
34 İsa onlara şöyle karşılık verdi: “Yasanızda, ‘Dedim ki, sizler tanrılarsınız’ diye yazılı değil mi?
35 Tanrı'nın sözünün ulaştığı kişilere tanrılar dendiyse, Kutsal Yazı da geçersiz sayılamaz,
36 Baba'nın kutsal kılıp dünyaya gönderdiği kişiye, ben ‘Tanrı'nın Oğlu'yum’ dedim diye, ‘Küfür ediyorsun’ mu diyorsunuz?
37 Eğer Babam'ın işlerini yapmıyorsam, bana inanmayın.
38 Ama yapıyorsam, bana inanmasanız bile işlere inanın; öyle ki Baba'nın bende, benim de Baba'da olduğumu bilesiniz ve inanasınız.”
39 Bunun üzerine onu yine yakalamaya çalıştılar, ama o ellerinden kurtuldu.
40 İsa yine Şeria'nın karşı yakasına, Yahya'nın başlangıçta vaftiz ettiği yere gitti ve orada kaldı.
41 Birçok kişi onun yanına geldi. Şöyle diyorlardı: “Yahya hiçbir belirti göstermedi, ama bu adam hakkında Yahya'nın söylediği her şey doğruydu.”
42 Orada birçok kişi ona iman etti.