Luka 2
Luka 2, İsa'nın Augustus dönemindeki nüfus sayımı sırasında Beytlehem'de doğuşunu, çobanlara duyurulmasını ve ardından ailesi tarafından Yasa'ya uygun olarak tapınakta sunulmasını anlatır; burada Şimon ile Hanna çocuğun gelecekteki önemini dile getirir. Bölümün sonunda İsa'nın çocukluk döneminden bir sahne yer alır: On iki yaşındayken Yeruşalim Tapınağı'nda öğretmenlerle konuşur, sonra Nasıra'ya dönerek büyür ve bilgelikte gelişir.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 O günlerde Sezar Augustus, bütün dünyada nüfus kaydı yapılmasını buyuran bir ferman çıkardı.
2 Bu ilk nüfus kaydı, Kirinius'un Suriye valiliği döneminde yapıldı.
3 Herkes kaydolmak için kendi kentine gitti.
4 Yusuf da Davut'un hanedanından ve soyundan olduğu için Celile'nin Nasıra kentinden çıkıp Yahudiye'ye, Davut'un kenti diye anılan Beytlehem'e gitti.
5 Amacı, kendisiyle evlenmek üzere nişanlandığı Meryem'le birlikte kaydolmaktı. Meryem hamileydi.
6 Onlar oradayken Meryem'in doğum vakti geldi.
7 Meryem ilk doğan oğlunu dünyaya getirdi. O'nu bezlere sarıp bir yemliğe yatırdı; çünkü handa onlara yer yoktu.
8 O yörede, kırda konaklayan ve geceleyin sürülerinin başında nöbet tutan çobanlar vardı.
9 Rab'bin bir meleği yanlarında durdu ve Rab'bin yüceliği çevrelerini aydınlattı. Çobanlar dehşete kapıldılar.
10 Melek onlara şöyle dedi: “Korkmayın! İşte size, bütün halka büyük sevinç verecek bir Müjde getiriyorum.
11 Bugün Davut'un kentinde sizin için bir Kurtarıcı doğdu. O, Rab olan Mesih'tir.
12 Sizin için işaret şudur: Bezlere sarılmış, yemlikte yatan bir bebek bulacaksınız.”
13 Bir anda meleğin yanında, göksel ordudan büyük bir topluluk belirdi. Tanrı'yı överek şöyle diyorlardı:
14 “En yücelerde Tanrı'ya yücelik, yeryüzünde esenlik, insanlara iyi niyet olsun!”
15 Melekler yanlarından ayrılıp göğe çekilince çobanlar birbirlerine, “Hemen Beytlehem'e gidelim, Rab'bin bize bildirdiği bu olayı görelim” dediler.
16 Aceleyle gidip Meryem'le Yusuf'u buldular; bebek yemlikte yatıyordu.
17 Bunu görünce, bu çocukla ilgili kendilerine söylenen sözü her yana yaydılar.
18 Çobanların anlattıklarını duyan herkes şaşıp kaldı.
19 Meryem ise bütün bu sözleri saklıyor, yüreğinde derin derin düşünüyordu.
20 Çobanlar, işitip gördükleri her şey için Tanrı'yı yüceltip överek geri döndüler; her şey tıpkı kendilerine söylendiği gibiydi.
21 Sünnet için gereken sekiz gün dolunca çocuğa İsa adı verildi. Bu adı, O daha ana rahmine düşmeden önce melek koymuştu.
22 Musa'nın Yasası'na göre arınma günleri tamamlanınca, çocuğu Rab'be sunmak için Yeruşalim'e götürdüler.
23 Rab'bin Yasası'nda yazıldığı gibi: “Ana rahmini açan her erkek çocuk Rab'be kutsal sayılacak.”
24 Bir de Rab'bin Yasası'nda söylendiği üzere kurban sunacaklardı: “Bir çift kumru ya da iki güvercin yavrusu.”
25 Yeruşalim'de Şimon adında bir adam vardı. Doğru ve dindar bir adamdı; İsrail'in tesellisini bekliyordu ve Kutsal Ruh onun üzerindeydi.
26 Rab'bin Mesihi'ni görmeden ölmeyeceği, Kutsal Ruh aracılığıyla kendisine açıklanmıştı.
27 Şimon, Ruh'un yönlendirmesiyle tapınağa geldi. Anne babası, Yasa'nın öngördüğü âdeti yerine getirmek için çocuk İsa'yı içeri getirdiklerinde,
28 O'nu kucağına aldı, Tanrı'ya övgüler sunarak şöyle dedi:
29 “Efendim, verdiğin söz uyarınca artık kulunu esenlikle salıveriyorsun;
30 Çünkü gözlerim senin kurtuluşunu gördü.
31 Sen bu kurtuluşu bütün halkların gözü önünde hazırladın.
32 O, uluslara aydınlanma getiren bir ışık ve senin halkın olan İsrail'in yüceliğidir.”
33 Yusuf'la çocuğun annesi, O'nun hakkında söylenenlere hayret ediyorlardı.
34 Şimon onları kutsadı, sonra çocuğun annesi Meryem'e şöyle dedi: “Bak, bu çocuk İsrail'de birçok kişinin düşüşü ve yükselişi için ve karşı çıkılacak bir belirti olmak üzere belirlenmiştir.
35 Evet, senin canını da bir kılıç delip geçecek. Böylece birçok yüreğin düşünceleri açığa çıkacak.”
36 Aşer oymağından Fanuel'in kızı Hanna adında bir kadın peygamber de vardı. Hanna çok ilerlemiş bir yaştaydı. Genç kızlığından sonra kocasıyla yedi yıl yaşamış,
37 ardından yaklaşık seksen dört yıl dul kalmıştı. Tapınaktan hiç ayrılmaz, gece gündüz oruç tutup yakarışlarda bulunarak tapınırdı.
38 Tam o saatte oraya gelen Hanna, Rab'be şükretti ve Yeruşalim'de kurtuluşu bekleyen herkese O'ndan söz etti.
39 Rab'bin Yasası'nın gerektirdiği her şeyi yerine getirdikten sonra Celile'ye, kendi kentleri Nasıra'ya döndüler.
40 Çocuk büyüyor, ruhça güçleniyor ve bilgelikle doluyordu. Tanrı'nın lütfu O'nun üzerindeydi.
41 İsa'nın annesiyle babası her yıl Fısıh Bayramı'nda Yeruşalim'e giderdi.
42 İsa on iki yaşına gelince, bayram geleneği uyarınca Yeruşalim'e çıktılar.
43 Bayram günleri sona erip dönüş yoluna koyulduklarında, çocuk İsa Yeruşalim'de kaldı. Yusuf'la annesinin bundan haberi yoktu.
44 O'nu kafilenin içinde sanarak bir günlük yol gittiler. Sonra O'nu akrabalarının ve tanıdıklarının arasında aramaya başladılar.
45 Bulamayınca, O'nu araya araya Yeruşalim'e geri döndüler.
46 Üç gün sonra O'nu tapınakta buldular. Öğretmenlerin ortasında oturmuş, hem onları dinliyor hem de onlara sorular soruyordu.
47 O'nu dinleyen herkes, kavrayışına ve verdiği yanıtlara şaşkınlık içinde kalıyordu.
48 Anne babası O'nu görünce şaşkına döndüler. Annesi, “Oğlum, bize bunu neden yaptın? Bak, babanla ben kaygı içinde seni arayıp durduk” dedi.
49 İsa onlara, “Beni neden aradınız? Babamın evinde olmam gerektiğini bilmiyor muydunuz?” dedi.
50 Ama onlar, kendilerine söylediği bu sözü anlamadılar.
51 İsa onlarla birlikte Nasıra'ya indi ve onlara itaat etti. Annesi bütün bu sözleri yüreğinde saklıyordu.
52 İsa bilgelikte ve boyca gelişiyor, Tanrı'nın ve insanların beğenisini kazanıyordu.