Yaratılış 2
Bölüm, yaratılış işinin tamamlanıp yedinci günün kutsal kılınmasını anlatarak başlar; ardından insanın toprağın tozundan yaratılması ve Aden Bahçesi'ne yerleştirilmesi ayrıntılandırılır. Bahçedeki ağaçlar, ırmaklar ve insana verilen sınır çizilirken, insanın bahçeyi işlemesi ve koruması görevi de belirtilir. Son bölümde insanın yalnızlığının uygun olmadığı vurgulanır; hayvanlara ad verilmesinin ardından kadın yaratılır ve kadınla erkeğin birlikteliğinin temeli anlatılır.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 Gökler, yeryüzü ve onlardaki bütün varlıklar tamamlandı.
2 Tanrı yaptığı işi yedinci günde bitirdi; yaptığı bütün işten sonra yedinci günde dinlendi.
3 Tanrı yedinci günü kutsadı ve onu kutsal kıldı. Çünkü yaptığı bütün yaratma işinden o günde dinlendi.
4 Göklerin ve yeryüzünün yaratılış öyküsü budur; RAB Tanrı'nın yeri ve gökleri yaptığı zamanda olanlar bunlardır.
5 Tarladaki hiçbir bitki daha yeryüzünde yoktu, kırdaki hiçbir ot da henüz bitmemişti. Çünkü RAB Tanrı yeryüzüne yağmur yağdırmamıştı. Toprağı işleyecek insan da yoktu.
6 Ama yeryüzünden bir buğu yükselir, toprağın bütün yüzünü sulardı.
7 RAB Tanrı insanı toprağın tozundan biçimlendirdi ve burnuna yaşam soluğunu üfledi. Böylece insan yaşayan bir can oldu.
8 RAB Tanrı doğuda, Aden'de bir bahçe dikti ve biçimlendirdiği insanı oraya koydu.
9 RAB Tanrı toprağın içinden, görünüşü hoş ve yenmeye elverişli her ağacı çıkardı. Bahçenin ortasında yaşam ağacıyla iyiyle kötüyü bilme ağacı da vardı.
10 Bahçeyi sulamak için Aden'den bir ırmak çıkıyordu; oradan ayrılıp dört kol oluyordu.
11 Birincisinin adı Pişon'dur; altın bulunan Havila ülkesinin her yanından akar.
12 O ülkenin altını iyidir. Orada reçineli güzel kokulu bir madde ve oniks taşı da vardır.
13 İkinci ırmağın adı Gihon'dur. Kûş ülkesinin her yanından akan odur.
14 Üçüncü ırmağın adı Dicle'dir; Asur'un önünden akar. Dördüncü ırmak da Fırat'tır.
15 RAB Tanrı insanı alıp onu işlesin ve korusun diye Aden bahçesine koydu.
16 RAB Tanrı insana şu buyruğu verdi: “Bahçedeki her ağaçtan dilediğince yiyebilirsin;
17 ama iyiyle kötüyü bilme ağacından yemeyeceksin. Çünkü ondan yediğin gün kesinlikle ölürsün.”
18 RAB Tanrı, “İnsanın yalnız olması iyi değil” dedi. “Ona uygun bir yardımcı yapacağım.”
19 RAB Tanrı toprağın içinden kırdaki her hayvanı ve gökteki her kuşu biçimlendirdi; onlara ne ad vereceğini görmek için onları insana getirdi. İnsanın her canlı varlığa verdiği ad, onun adı oldu.
20 İnsan bütün evcil hayvanlara, gökteki kuşlara ve kırdaki her hayvana ad verdi. Ama insan için kendisine uygun bir yardımcı bulunmadı.
21 Bunun üzerine RAB Tanrı insanın üzerine derin bir uyku indirdi. İnsan uyurken onun kaburga kemiklerinden birini aldı ve yerini etle kapattı.
22 RAB Tanrı, insandan aldığı kaburga kemiğinden bir kadın yaptı ve onu insana getirdi.
23 İnsan dedi ki: “İşte, bu benim kemiklerimden kemik, etimden ettir. Ona kadın denecek, çünkü o adamdan alındı.”
24 Bu nedenle adam annesini babasını bırakıp karısına bağlanacak ve ikisi tek beden olacak.
25 Adamla karısı ikisi de çıplaktı, ama utanmıyorlardı.