1. Korintliler 13
Bu bölüm, sevgi olmadan ruhsal yeteneklerin, bilginin, fedakarlığın ve imanın gerçek değerini yitirdiğini vurgular. Sevginin sabır, iyilik, alçakgönüllülük ve dayanıklılık gibi özellikleri sıralanır; geçici olan ruhsal belirtilerin aksine sevginin kalıcı olduğu belirtilir. Bölüm, iman, umut ve sevgi arasında en üstün olanın sevgi olduğunu söyleyerek sona erer.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 İnsanların ve meleklerin dilleriyle konuşsam, ama sevgim olmasa, ses çıkaran bir bakır ya da çınlayan bir zil olurum.
2 Peygamberlik yeteneğine sahip olsam, bütün sırları ve bütün bilgiyi bilsem, dağları yerinden oynatacak kadar imanım olsa, ama sevgim olmasa, hiçbir şey değilim.
3 Bütün malımı yoksulları doyurmak için dağıtsam, bedenimi yakılmak üzere teslim etsem, ama sevgim olmasa, bunun bana hiçbir yararı olmaz.
4 Sevgi sabırlıdır, iyilik eder; sevgi kıskanmaz. Sevgi övünmez, kibirlenmez,
5 uygunsuz davranmaz, kendi çıkarını aramaz, öfkelenmez, kötülüğü akılda tutmaz;
6 haksızlığa sevinmez, ama gerçekle birlikte sevinir;
7 her şeye katlanır, her şeye inanır, her şeyi umut eder, her şeye dayanır.
8 Sevgi hiçbir zaman sona ermez. Peygamberlikler varsa ortadan kalkacak; diller varsa susacak; bilgi varsa o da ortadan kalkacak.
9 Çünkü biz kısmen biliyoruz, kısmen peygamberlik ediyoruz;
10 ama eksiksiz olan geldiğinde, kısmi olan ortadan kalkacak.
11 Çocukken çocuk gibi konuşurdum, çocuk gibi hissederdim, çocuk gibi düşünürdüm. Şimdi yetişkin olduğuma göre, çocukça şeyleri bir kenara bıraktım.
12 Şimdi aynada, bulanık bir biçimde görüyoruz, ama o zaman yüz yüze göreceğiz. Şimdi kısmen biliyorum, ama o zaman tam olarak bileceğim, tıpkı benim de tam olarak bilindiğim gibi.
13 Şimdi kalıcı olan üç şey vardır: iman, umut ve sevgi. Ama bunların en büyüğü sevgidir.