2. Korintliler 1
Pavlus, Korint'teki inanlılara selam göndererek Tanrı'nın sıkıntı içindekileri teselli ettiğini ve kendi yaşadığı ağır denemelerde de bu teselliyi deneyimlediğini anlatır. Asya'da ölümle yüz yüze geldiği bir sıkıntıdan Tanrı'nın kendisini kurtardığını belirtir ve topluluğun dualarının bu süreçteki önemini vurgular. Bölümün sonunda ise Korint'e ilişkin yolculuk planlarını ve gelişini ertelemesinin nedenini açıklayarak, onlara karşı dürüstlükle ve imanları üzerinde egemenlik kurmadan davrandığını savunur.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 Tanrı'nın isteğiyle Mesih İsa'nın elçisi olan Pavlus'tan ve kardeşimiz Timoteos'tan, Korint'teki Tanrı'nın kilisesine ve bütün Ahaya'daki bütün kutsallara:
2 Babamız Tanrı'dan ve Rab İsa Mesih'ten size lütuf ve esenlik olsun.
3 Rabbimiz İsa Mesih'in Tanrısı ve Babası, merhametlerin Babası ve her tesellinin Tanrısı kutsansın.
4 O bizi bütün sıkıntılarımızda teselli eder; öyle ki, bizim de Tanrı'nın bizi teselli ettiği teselliyle her türlü sıkıntı içinde olanları teselli edebilmemiz mümkün olsun.
5 Çünkü Mesih'in acıları bize nasıl bol bol geliyorsa, tesellimiz de Mesih aracılığıyla bol bol gelir.
6 Ama sıkıntı çekiyorsak, bu sizin teselliniz ve kurtuluşunuz içindir. Teselli buluyorsak, bu da sizin teselliniz içindir; bu teselli, bizim de çektiğimiz aynı acılara sabırla dayanmanızda etkisini gösterir.
7 Sizin için umudumuz sarsılmazdır; çünkü acılara ortak olduğunuz gibi teselliye de ortak olduğunuzu biliyoruz.
8 Kardeşler, Asya'da başımıza gelen sıkıntıdan habersiz kalmanızı istemiyoruz. Gücümüzü aşacak ölçüde, son derece ağır bir yük altında ezildik; öyle ki, yaşamaktan bile umudu kestik.
9 Evet, kendimizde ölüm hükmünü almış gibiydik; öyle ki kendimize değil, ölüleri dirilten Tanrı'ya güvenelim.
10 Bizi böylesine büyük bir ölümden O kurtardı ve kurtarıyor; O'na umut bağladık, bizi yine kurtaracaktır.
11 Siz de dualarınızla bizim için birlikte yardım ediyorsunuz; öyle ki, birçok kişinin aracılığıyla bize bağışlanan armağan için birçok kişi sizin sayenizde şükretsin.
12 Çünkü övüncümüz şudur: vicdanımızın tanıklığına göre, dünyada ve özellikle size karşı, benliğe ait bilgelikle değil, Tanrı'nın lütfuyla, Tanrı'dan gelen kutsallık ve içtenlikle yaşadık.
13 Çünkü size, okuduğunuz ya da kabul ettiğiniz şeylerden başka bir şey yazmıyoruz; umarım sonuna kadar da kabul edeceksiniz.
14 Nitekim bizi bir ölçüde kabul ettiniz; Rabbimiz İsa'nın gününde, sizin bizim övüncümüz olduğunuz gibi biz de sizin övüncünüzüz.
15 Bu güvenle, ikinci bir iyilik görmeniz için önce size gelmek istemiştim.
16 Sizin yanınızdan geçip Makedonya'ya gitmeyi, Makedonya'dan yine size gelmeyi ve Yahudiye'ye yolculuğumda sizin beni yolcu etmenizi istiyordum.
17 Öyleyse bunu isterken kararsızlık mı gösterdim? Ya da tasarladığım şeyleri benliğe göre mi tasarlıyorum ki, bende aynı anda hem “evet, evet” hem de “hayır, hayır” bulunsun?
18 Ama Tanrı'nın sadıklığı hakkı için, size söylediğimiz söz “evet” ve “hayır” değildir.
19 Çünkü bizim aracılığımızla, yani benim, Silvanus'un ve Timoteos'un aranızda duyurduğu Tanrı'nın Oğlu İsa Mesih, “evet” ve “hayır” olmadı; tersine, O'nda “evet” oldu.
20 Çünkü Tanrı'nın vaatleri ne kadar çoksa, O'nda “evet”tir. Bunun için Tanrı'nın yüceliği için, O'nun aracılığıyla bizim aracılığımızla “amin” de söylenir.
21 Bizi sizinle birlikte Mesih'te sağlamlaştıran ve bizi mesheden Tanrı'dır.
22 O bizi mühürledi ve Ruh'un kaporasını yüreklerimize verdi.
23 Ama canım üzerine Tanrı'yı tanık çağırıyorum: sizi esirgemek için Korint'e gelmedim.
24 İmanınız üzerinde egemenlik sürüyoruz demek istemiyorum; tersine, sevinciniz için sizinle birlikte çalışanlarız. Çünkü imanda sağlam duruyorsunuz.