Mezmurlar 139

Bu bölüm, Tanrı'nın insanı bütünüyle tanıdığı, her yerde hazır bulunduğu ve insan yaşamını başlangıcından itibaren bildiği düşüncesini işler. Anlatıcı, kendi yaratılışının derinliğini ve yaşamının Tanrı'nın bilgisi altında oluşunu vurgularken, kötülükten ayrılma isteğini dile getirir ve sonunda kendi yüreğinin sınanıp doğru yola yönlendirilmesini ister.

Okumaya devam et

Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)

1 RAB, beni araştırdın, beni tanıyorsun.

2 Oturmamı da kalkmamı da bilirsin. Düşüncelerimi uzaktan sezersin.

3 Yürüdüğüm yolu da uzandığım yeri de incelersin, Bütün yollarımı bilirsin.

4 Daha dilime bir söz gelmeden, İşte, RAB, sen onu tümüyle bilirsin.

5 Beni önümden ve arkamdan kuşatırsın. Elini üzerime koyarsın.

6 Böyle bir bilgi benim için erişilmez, Öylesine yücedir ki ona ulaşamam.

7 Ruhundan nereye gidebilirim? Huzurundan nereye kaçabilirim?

8 Göklere çıksam, oradasın. Ölüler diyarında yatağımı sersem, işte, oradasın.

9 Şafağın kanatlarını alıp uçsam, Denizin en uç yerine yerleşsem,

10 Orada bile elin bana yol gösterir, Sağ elin beni tutar.

11 Eğer, “Karanlık beni örtse, Çevremdeki ışık geceye dönse” dersem,

12 Karanlık bile seni gizleyemez, Gece gündüz gibi parlar. Karanlık da ışık da senin için aynıdır.

13 Çünkü iç varlığımı sen oluşturdun, Beni annemin rahminde sen ördün.

14 Sana şükrederim, Çünkü korku uyandıran, harika bir biçimde yaratıldım. Yaptıkların harikadır, Canım bunu çok iyi bilir.

15 Gizlide yaratıldığımda, Yerin derinliklerinde dokunur gibi işlendiğimde, Bedenim senden gizli değildi.

16 Gözlerin bedenimi gördü. Benim için belirlenen günlerin tümü, Henüz biri bile yokken, Senin kitabında yazılmıştı.

17 Ey Tanrı, düşüncelerin benim için ne kadar değerlidir! Onların toplamı ne kadar büyüktür!

18 Onları saysam, kum tanelerinden çok çıkar. Uyandığımda hâlâ seninleyim.

19 Ey Tanrı, keşke kötüleri öldürsen! Ey kana susamış adamlar, uzaklaşın benden!

20 Çünkü sana kötülükle konuşurlar, Düşmanların adını boş yere ağızlarına alırlar.

21 RAB, senden nefret edenlerden ben de nefret etmiyor muyum? Sana karşı ayaklananlar yüzünden kederlenmiyor muyum?

22 Onlardan kusursuz bir nefretle nefret ediyorum, Onlar benim düşmanım oldular.

23 Ey Tanrı, beni araştır, yüreğimi tanı. Beni sına, düşüncelerimi bil.

24 Bak, bende kötü bir yol var mı, Beni sonsuz yolda yönet.