Yeşaya 40
Yeşaya 40, Yeruşalim'e teselli ve bağışlanma bildirisiyle açılır; Tanrı'nın gelişine hazırlanılması, insanın geçiciliğine karşılık Tanrı sözünün kalıcılığı ve Siyon'a duyurulan kurtuluş haberi öne çıkar. Bölümün devamında Tanrı'nın yaratılış üzerindeki benzersiz egemenliği, uluslar ve putlar karşısındaki eşsizliği vurgulanır. Son kısımda ise halkın unutulmadığı belirtilir ve yorgunlara güç veren Tanrı'ya umut bağlayanların yenileneceği anlatılır.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 Tanrınız diyor ki, “Avutun, halkımı avutun.”
2 Yeruşalim'in yüreğine konuşun; ona seslenin ki savaşı sona erdi, suçu bağışlandı, bütün günahlarına karşılık RAB'bin elinden iki katını aldı.”
3 Seslenen birinin sesi: “Çölde RAB'bin yolunu hazırlayın! Issız yerde Tanrımız için dümdüz bir yol açın.
4 Her vadi yükseltilecek, her dağ ve tepe alçaltılacak. Engebeli yerler düzlenecek, sarp yerler ova olacak.
5 RAB'bin yüceliği açığa çıkacak, bütün insanlık onu birlikte görecek; çünkü bunu RAB'bin ağzı söyledi.”
6 Bir ses, “Seslen!” diyor. Biri de, “Ne diye sesleneyim?” dedi. “Bütün insanlık ot gibidir, bütün görkemi kır çiçeği gibidir.
7 RAB'bin soluğu onun üzerine esince ot kurur, çiçek solar. Gerçekten halk ottan farksızdır.
8 Ot kurur, çiçek solar, ama Tanrımızın sözü sonsuza dek durur.”
9 Ey Siyon'a müjde getiren, yüksek bir dağa çık. Ey Yeruşalim'e müjde getiren, sesini güçlüce yükselt. Yükselt, korkma. Yahuda kentlerine, “İşte, Tanrınız!” de.
10 İşte, Egemen RAB güçlü biri gibi geliyor, kolu onun için egemenlik sürecek. İşte, ödülü yanında, karşılığı önündedir.
11 Sürüsünü çoban gibi güdecek. Kuzuları kolunda toplayacak, bağrında taşıyacak. Yavrululara yumuşaklıkla yol gösterecek.
12 Suları avucunun çukuruyla kim ölçtü? Gökleri karışıyla kim belirledi? Yerin tozunu ölçekle kim hesapladı? Dağları terazide, tepeleri kefede kim tarttı?
13 RAB'bin Ruhu'na kim yön verdi? Ona danışman olup kim öğretti?
14 Kiminle danıştı da biri ona anlayış verdi? Adalet yolunu ona kim öğretti? Bilgiyi ona kim öğretti, anlayış yolunu ona kim gösterdi?
15 İşte, uluslar kovadaki bir damla gibidir, terazideki toz zerresi sayılır. İşte, adaları küçücük bir şey gibi yerinden kaldırır.
16 Lübnan yakmak için yetmez, hayvanları da yakmalık sunu için yetmez.
17 Bütün uluslar onun önünde yok gibidir. Ona göre hiçten de az, boşluk sayılırlar.
18 Öyleyse Tanrı'yı kime benzeteceksiniz? Onu hangi benzerlikle karşılaştıracaksınız?
19 Bir usta bir put döker, kuyumcu onu altınla kaplar, ona gümüş zincirler döker.
20 Böyle bir sunu sunamayacak kadar yoksul olan, çürümeyecek bir ağaç seçer. Yerinden oynamayacak oyma bir put dikmek için usta bir zanaatkâr arar.
21 Bilmiyor musunuz? Duymadınız mı? Başlangıçtan beri size söylenmedi mi? Yerin temellerinden beri anlamadınız mı?
22 Yerin çemberi üzerinde oturan odur, yeryüzünün sakinleri çekirge gibidir. Gökleri perde gibi geren, oturmak için çadır gibi yayandır.
23 Önderleri hiçe indirir, yeryüzünün yargıçlarını anlamsız kılar.
24 Daha yeni dikilmiş, daha yeni ekilmiş, kökleri toprağa daha yeni tutunmuşken, onların üzerine üfler ve kururlar; kasırga onları anız gibi savurur.
25 Kutsal Olan diyor ki, “Öyleyse beni kime benzeteceksiniz? Benim dengim kim?”
26 Gözlerinizi yukarı kaldırın da bakın: Bunları kim yarattı? Onların ordusunu sayıyla ortaya çıkaran, hepsini adıyla çağıran odur. Kudretinin büyüklüğü ve gücünün kuvveti yüzünden onlardan biri bile eksik olmaz.
27 Ey Yakup, neden, “Yolum RAB'den gizli,” diyorsun? Ey İsrail, neden, “Hakkım Tanrım tarafından göz ardı ediliyor,” diye konuşuyorsun?
28 Bilmiyor musun? Duymadın mı? Sonsuz Tanrı, RAB, yeryüzünün uçlarını yaratan, yorulmaz, zayıf düşmez. Onun anlayışı araştırılamaz.
29 Yorgun olana güç verir, gücü kalmayanın kuvvetini artırır.
30 Gençler bile yorulur, bitkin düşer; yiğit delikanlılar bile tökezleyip düşer.
31 Ama RAB'bi umutla bekleyenler güçlerini yeniler. Kartallar gibi kanat çırpıp yükselirler. Koşarlar, yorulmazlar. Yürürler, bitkin düşmezler.