Mezmurlar 140
Mezmur 140, konuşmaları ve düzenleriyle zarar vermeye çalışan şiddet yanlısı ve hilekâr insanlardan kurtuluş isteğini dile getirir. Anlatıcı, Tanrı'dan bu kişilerin planlarını boşa çıkarmasını ve kötülüklerinin kendi başlarına dönmesini ister. Bölüm, Tanrı'nın ezilenlerin davasını savunduğu ve doğruların O'nun huzurunda yer bulacağı güveniyle son bulur.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 Ey RAB, kötü adamdan kurtar beni. Zorba adamdan koru beni;
2 yüreklerinde kötülük tasarlayanlardan. Durmadan savaş çıkarmak için bir araya gelirler.
3 Dillerini yılan gibi bilemişler. Dudaklarının altında engerek zehri var. Sela.
4 Ey RAB, beni kötülerin elinden koru. Ayaklarımı sürçtürmeye kararlı zorbalardan esirge beni.
5 Küstahlar benim için tuzak gizledi, yolun yanına ağ ipleri serdi. Benim için kapanlar kurdular. Sela.
6 RAB'be, “Tanrım sensin” dedim. Ey RAB, yalvarışlarımın sesini dinle.
7 Ey Egemen RAB, kurtuluşumun gücü, savaş gününde başımı sen örttün.
8 Ey RAB, kötünün isteklerini verme. Kötü düzenlerinin başarıya ulaşmasına izin verme, yoksa kibirlenirler. Sela.
9 Beni kuşatanların başını, kendi dudaklarının kötülüğü örtsün.
10 Üzerlerine ateşli közler yağsın. Ateşe, balçıklı çukurlara atılsınlar da bir daha kalkamasınlar.
11 Kötü dilli kişi yeryüzünde yer bulmasın. Kötülük, zorba adamı devirmek için peşine düşsün.
12 Biliyorum ki RAB, ezilenin davasını savunur, yoksulun hakkını verir.
13 Kuşkusuz doğrular senin adına şükredecek; doğru yaşayanlar senin huzurunda oturacak.