Bazı çevirilerde neden bazı ayetler yok? (Matta 17:21, Markos 16:9-20, Yuhanna 5:4, Elçilerin İşleri 8:37)
Bu ayetler çevirmenlerce silinmiş değildir; bazı eski el yazmalarında bulunmadıkları için çeviriler onları farklı biçimde verir. Ayet numaraları Kutsal Kitap'a 16. yüzyılda eklendi ve o dönemde elde olan, daha geç tarihli el yazmalarına göre konuldu. Sonradan çok daha eski el yazmaları bulununca, bazı ayetlerin bu en eski tanıklarda yer almadığı görüldü. Birçok güncel çeviri böyle bir ayeti dipnota taşır ya da köşeli parantezle gösterir. Numaralar karışmasın diye ayet numarası atlanır; bu yüzden okurken bir numaranın eksik olduğunu görürsünüz.
Bu sitedeki Kadıköy Kilise Çevirisi (KKR), İngilizce kaynak metin WEB'i izler. WEB, Yeni Antlaşma'da Bizans geleneğindeki el yazmalarının çoğunluk metnine dayanır. Bu nedenle KKR'de durum şöyledir:
Matta 17:21 KKR'de yerindedir: "Ama bu tür ancak dua ve oruçla çıkar." Bu ayet en eski el yazmalarının bir kısmında yoktur; benzer bir söz Markos 9:29'da geçer.
Markos 16:9-20 KKR'de metnin parçası olarak yer alır. Bu bölüm, Yeni Antlaşma'nın bilinen en eski iki büyük el yazmasında (Sina ve Vatikan el yazmaları) bulunmaz; bu yüzden birçok çeviri onu bir not ya da ayrı bir başlıkla verir.
Yuhanna 5:4, yani meleğin belirli zamanlarda havuzun suyunu çalkaladığını anlatan açıklama, KKR'de vardır. Bu ayet de en eski el yazmalarında bulunmaz.
Elçilerin İşleri 8:37 ise KKR'de yoktur: okuyucuda 36. ayetten doğrudan 38. ayete geçilir. Bu ayet çoğunluk metninde değil, daha az sayıdaki bazı el yazmalarında yer alır. WEB de bu ayeti vermez.
Bilmeniz gereken bir nokta: okuyucuda bu tür ayetlerin yanında kısa bir metin notu bulunur. Bu ayrıntılar çevirinin hangi el yazması geleneğini izlediğini gösterir; Hristiyan inancının temel bir öğretisini tek başına taşımaz. Örneğin İsa'nın dirilişi, Markos 16:9-20 olmadan da dört İncil'in hepsinde anlatılır; Markos'ta bile boş mezar ve diriliş haberi 16:1-8'de yer alır.