Şimşon İsminin Anlamı
Şimşon, İbranice "Shimshon" biçiminden gelir ve büyük olasılıkla "güneş" anlamındaki "shemesh" köküyle ilişkilidir. Bu nedenle ad çoğu kez "güneşle ilgili", "güneş gibi" ya da küçültme nüansıyla açıklanır. Genel yönü açık olsa da tam biçimsel çözümlemede küçük tartışmalar vardır.
Köken
Şimşon ismi İbranice kökenlidir.
İncil'de Şimşon kimdir?
Şimşon, Hâkimler kitabında olağanüstü gücüyle tanınan kurtarıcı figürdür. Filistîler'le mücadelesi, adanmışlığı ve zaafları bir arada anlatılır; ölümü bile düşmanlarına karşı son bir darbe olur. Aynı adı taşıyan başka kişiler bulunsa da en tanınanı budur.
Kutsal Kitap'ta Şimşon — öyküsü
Şimşon'un öyküsü doğumundan önce başlar: RAB'bin meleği, Dan oymağından Manoah'ın çocuğu olmayan karısına görünür ve doğacak oğlun ana rahminden itibaren Tanrı'ya adanmış bir Nazir olacağını, İsrail'i Filistîler'in elinden kurtarmaya başlayacağını bildirir. Çocuk doğar, Şimşon adını alır, büyür ve RAB onu kutsar. Yetişkinliğinde olağanüstü gücüyle tanınır: genç bir aslanı eliyle parçalar, bir eşek çene kemiğiyle bin kişiyi yere serer, Gazze'nin kent kapılarını söküp omuzlarında taşır. Ama zaafları da gücü kadar belirgindir. Sevdiği kadın Delila, gücünün sırrını öğrenmek için diretir; Şimşon sonunda içini açar: başına hiç ustura değmemiştir, çünkü adanmış biridir. Uykusunda saçları kesilir ve gücü onu terk eder; Filistîler gözlerini oyar, onu Gazze'de zindanda değirmen taşı çevirmeye koşarlar. Zamanla saçları yeniden uzamaya başlar. Dagon onuruna düzenlenen büyük şenlikte eğlence için çıkarıldığı tapınakta Şimşon, Tanrı'ya son bir kez güç vermesi için yakarır; dayandığı iki orta direği itince yapı içindekilerin üzerine çöker. Ölümüyle öldürdükleri, yaşamı boyunca öldürdüklerinden çok olur. İbraniler mektubu onu iman tanıkları arasında anar.
Şimşon ismi Kur'an'da geçer mi?
Şimşon ismi Kur'an'da geçmez; Kutsal Kitap'ta Hâkimler kitabında, olağanüstü gücüyle Filistîler'e karşı mücadele eden, Tanrı'ya adanmış kurtarıcı olarak anlatılır.
Geçtiği ayetler
- Hâkimler 13:24 —
Kadın bir oğul doğurdu, adını Şimşon koydu. Çocuk büyüdü, RAB onu kutsadı.
- Hâkimler 16:30 —
Sonra, “Filistlilerle birlikte öleyim!” dedi. Bütün gücüyle eğildi; ev, önderlerin ve içindeki bütün halkın üzerine çöktü. Böylece Şimşon'un ölürken öldürdükleri, yaşarken öldürdüklerinden daha çok oldu.
- İbraniler 11:32 —
Daha ne diyeyim? Gidyon'dan, Barak'tan, Şimşon'dan, Yiftah'tan, Davut'tan, Samuel'den ve peygamberlerden söz etmeye kalksam vakit yetmez;