Kutsal Kitap'ta tövbe ne demektir?
Kutsal Kitap'ta tövbe, pişmanlık duygusundan daha fazlasını anlatır: yön değiştirmek, dönmek demektir. Eski Antlaşma'da kullanılan İbranice fiil "geri dönmek" anlamındadır; peygamberler halkı sık sık "RAB'be dönmeye" çağırır. Yeni Antlaşma'daki Grekçe sözcük ise "zihniyet…
Kutsal Kitap'ta tövbe, pişmanlık duygusundan daha fazlasını anlatır: yön değiştirmek, dönmek demektir. Eski Antlaşma'da kullanılan İbranice fiil "geri dönmek" anlamındadır; peygamberler halkı sık sık "RAB'be dönmeye" çağırır. Yeni Antlaşma'daki Grekçe sözcük ise "zihniyet değişikliği" anlamına gelir: düşünüşün, ardından da yaşayışın değişmesi. Vaftizci Yahya'nın ve İsa'nın ilk duyurusu aynı çağrıyla başlar: "Tövbe edin!" Elçilerin İşleri kitabında Petrus, Pentikost günü dinleyicilere "Tövbe edin ve her biriniz günahlarınızın bağışlanması için İsa Mesih'in adıyla vaftiz olun" der; tövbe, ilk Hristiyan duyurusunun ilk adımıdır. Kutsal Kitap tövbenin nasıl göründüğünü örneklerle anlatır. 51. Mezmur, Kral Davut'a atfedilen bir tövbe duasıdır; suçun açıkça itiraf edilişini ve temiz bir yürek isteğini dile getirir. Luka İncili'ndeki kayıp oğul benzetmesinde tövbe, oğulun "aklı başına gelince" babasına geri dönmesi olarak resmedilir; dikkat çekici olan, dönüşün cezayla değil kucaklamayla karşılanmasıdır. Yunus kitabında Ninova halkının tövbesi, tövbenin yalnız bireysel değil toplumsal da olabileceğini gösterir. Kutsal Kitap'ta tövbe tek seferlik bir ritüel değil, bir yaşam tutumudur; ancak umutsuz bir kendini suçlama da değildir: 1. Yuhanna mektubunda itirafın karşılığı bağışlanma olarak ifade edilir, Elçilerin İşleri'nde ise tövbe "ferahlık zamanları" vaadiyle birlikte anılır. Tövbe teması sitede ilgili konu sayfasında, bölüm referanslarıyla birlikte derlenmiştir.