Markos 1
Markos 1, Vaftizci Yahya'nın tövbe çağrısı ve İsa'nın vaftiziyle başlar; ardından İsa çölde sınanır ve Celile'de Tanrı'nın Egemenliği'ni duyurmaya koyulur. Bölüm boyunca ilk öğrencilerini çağırır, yetkiyle öğretir, kötü ruhları kovar, hastaları iyileştirir ve cüzzamlı bir adamı temizleyerek ününün hızla yayılmasına yol açar.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 Tanrı'nın Oğlu İsa Mesih'le ilgili Müjde'nin başlangıcı.
2 Peygamberlerde yazıldığı gibi: “İşte, habercimi senin önünden gönderiyorum; o, senin yolunu hazırlayacak.
3 Çölde haykıran birinin sesi: ‘RAB'bin yolunu hazırlayın! Onun yollarını düzleyin!’”
4 Yahya çölde ortaya çıktı; insanları vaftiz ediyor, günahların bağışlanması için tövbe vaftizini duyuruyordu.
5 Bütün Yahudiye bölgesi ve Yeruşalimlilerin hepsi ona gidiyordu. Günahlarını itiraf ediyor, o da onları Şeria Irmağı'nda vaftiz ediyordu.
6 Yahya deve kılından giysi giyerdi, beline deri kuşak bağlardı; çekirge ve yaban balı yerdi.
7 Şöyle duyuruyordu: “Benden sonra benden daha güçlü olan geliyor. Ben eğilip onun çarıklarının bağını çözmeye bile layık değilim.
8 Ben sizi suyla vaftiz ettim; ama o sizi Kutsal Ruh'la vaftiz edecek.”
9 O günlerde İsa, Celile'nin Nasıra kentinden geldi ve Şeria Irmağı'nda Yahya tarafından vaftiz edildi.
10 Sudan çıkar çıkmaz göklerin yarıldığını ve Ruh'un güvercin gibi üzerine indiğini gördü.
11 Gökten bir ses geldi: “Sen benim sevgili Oğlumsun; senden hoşnudum.”
12 Ruh onu hemen çöle sürdü.
13 Kırk gün çölde kaldı; Şeytan onu sınadı. Yaban hayvanlarıyla birlikteydi ve melekler ona hizmet ediyordu.
14 Yahya tutuklandıktan sonra İsa Celile'ye gelip Tanrı'nın Egemenliği hakkındaki Müjde'yi duyurmaya başladı.
15 Şöyle diyordu: “Zaman doldu, Tanrı'nın Egemenliği yaklaştı. Tövbe edin ve Müjde'ye iman edin!”
16 Celile Gölü'nün kıyısından geçerken Simun'la kardeşi Andreas'ı gördü. Göle ağ atıyorlardı; çünkü balıkçıydılar.
17 İsa onlara, “Ardımdan gelin, sizi insan tutan balıkçılar yapacağım” dedi.
18 Onlar da hemen ağlarını bırakıp onun ardından gittiler.
19 Oradan biraz ileri gidince Zebedi'nin oğlu Yakup'la kardeşi Yuhanna'yı gördü; onlar da teknedeydiler, ağlarını onarıyorlardı.
20 Hemen onları çağırdı. Onlar da babaları Zebedi'yi ücretli işçilerle birlikte teknede bırakıp onun ardından gittiler.
21 Kefernahum'a gittiler. İsa Şabat Günü hemen havraya girip öğretmeye başladı.
22 Onun öğrettiklerine şaşıp kaldılar. Çünkü onlara din bilginleri gibi değil, yetki sahibi biri gibi öğretiyordu.
23 Tam o sırada havralarında kirli ruha tutulmuş bir adam bağırdı:
24 “Hey! Nasıralı İsa, bizden ne istiyorsun? Bizi yok etmeye mi geldin? Senin kim olduğunu biliyorum: Sen Tanrı'nın Kutsalısın!”
25 İsa ruhu azarlayarak, “Sus, adamın içinden çık!” dedi.
26 Kirli ruh adamı sarsıp yüksek sesle bağırarak içinden çıktı.
27 Hepsi şaşkına döndü. Birbirlerine, “Bu nedir? Yeni bir öğreti mi? Kirli ruhlara bile yetkiyle buyruk veriyor, onlar da sözünü dinliyor!” diye sordular.
28 İsa'yla ilgili haber hemen her yere, bütün Celile bölgesine ve çevresine yayıldı.
29 Havradan çıkar çıkmaz, Yakup ve Yuhanna'yla birlikte Simun'la Andreas'ın evine gittiler.
30 Simun'un kayınvalidesi ateşler içinde yatıyordu. Kadının durumunu hemen ona bildirdiler.
31 İsa yanına gidip elinden tuttu, onu ayağa kaldırdı. Kadının ateşi düştü; onlara hizmet etmeye başladı.
32 Akşam olup güneş batınca, bütün hastaları ve cinlere tutulmuş olanları ona getirdiler.
33 Bütün kent halkı kapının önünde toplanmıştı.
34 İsa çeşitli hastalıklara yakalanmış birçok kişiyi iyileştirdi, birçok cini kovdu. Cinlerin konuşmasına izin vermiyordu; çünkü onlar kendisini tanıyorlardı.
35 Sabah erkenden, ortalık daha karanlıkken kalktı, dışarı çıkıp ıssız bir yere gitti ve orada dua etti.
36 Simun ve yanındakiler onun peşine düştüler.
37 Onu bulunca, “Herkes seni arıyor” dediler.
38 İsa onlara, “Başka yerlere, çevredeki kasabalara gidelim; Müjde'yi oralarda da duyurayım. Çünkü ben bunun için çıkıp geldim” dedi.
39 Bütün Celile'yi dolaştı; havralarında Müjde'yi duyuruyor, cinleri kovuyordu.
40 Cüzamlı bir adam ona geldi; diz çöküp, “İstersen beni temiz kılabilirsin” diye yalvardı.
41 İsa'nın yüreği merhametle doldu; elini uzatıp adama dokundu ve “İsterim, temiz ol!” dedi.
42 İsa bunu söyler söylemez adamın cüzamı geçti; adam temiz oldu.
43 İsa onu sıkı sıkıya uyarıp hemen oradan gönderdi.
44 Ona şöyle dedi: “Sakın kimseye bir şey söyleme! Yalnız git, kâhine görün ve temizlendiğin için Musa'nın buyurduğu sunuları sun; bu, onlara tanıklık olsun.”
45 Ama adam çıkıp olup biteni her yerde duyurmaya, haberi yaymaya başladı. Bu yüzden İsa artık hiçbir kente açıkça giremiyor, dışarıda, ıssız yerlerde kalıyordu. İnsanlar da her yandan ona geliyordu.