Müjde (İncil) kelimesi ne demektir?
Müjde ya da İncil, en temel anlamıyla iyi haber demektir. Hristiyan inancında bu iyi haber, Tanrı'nın İsa Mesih'te günahı, ölümü ve yabancılaşmayı aşmak için yaptığı kurtarıcı işe işaret eder. Yani müjde öncelikle insanın Tanrı için ne yaptığı değil, Tanrı'nın insan için ne…
Müjde ya da İncil, en temel anlamıyla iyi haber demektir. Hristiyan inancında bu iyi haber, Tanrı'nın İsa Mesih'te günahı, ölümü ve yabancılaşmayı aşmak için yaptığı kurtarıcı işe işaret eder. Yani müjde öncelikle insanın Tanrı için ne yaptığı değil, Tanrı'nın insan için ne yaptığı haberidir.
Yeni Antlaşma'da müjdenin merkezinde İsa'nın yaşamı, çarmıhta ölümü, gömülmesi ve dirilişi vardır. Bu olaylar sadece etkileyici tarihî anlar olarak değil, Tanrı'nın vaatlerinin yerine gelişi olarak sunulur. İsa Mesih aracılığıyla bağışlanma, Tanrı'yla barışma ve yeni yaşam çağrısı ilan edilir. Bu nedenle müjde yalnızca bir ahlak programı ya da dini öğütler toplamı değildir. İçinde tövbe ve itaat çağrısı bulunsa da, özü bir haber, bir duyuru, bir ilandır.
Müjde kelimesi bazen dört İncil kitabı için de kullanılır: Matta, Markos, Luka ve Yuhanna. Bu kullanım doğrudur, çünkü bu yazılar İsa hakkındaki iyi haberi anlatır. Ancak teolojik olarak müjde, sadece bir kitap türü değil, Mesih'in kişisi ve işiyle ilgili kurtuluş mesajıdır. Bu yüzden müjde duyurulduğunda sadece bilgi aktarılmaz; insanlar iman, tövbe ve umutla yanıt vermeye çağrılır. Müjde duyurusu, korku üretmekten çok Tanrı'nın açtığı kurtuluş yolunu göstermeyi amaçlar.
Farklı Hristiyan gelenekleri müjdenin bazı yönlerini farklı dillerle vurgulayabilir. Kimi daha çok suçluluğun bağışlanmasını, kimi Tanrı'nın egemenliğinin gelişini, kimi de Mesih'le birleşerek yenilenmeyi ön plana çıkarır. Bunlar birbirini dışlamak zorunda değildir. Müjdenin zenginliği tam da burada görülür.
Kısacası müjde, Tanrı'nın İsa Mesih'te günahkâr insanlara kurtuluş, bağışlanma ve yeni yaşam sunduğu iyi haberdir. Hristiyanlık bu haberi üretmez; onu alır, güvenir ve duyurur.