Yaratılış 28
İshak, Yakup'u kutsayarak Kenanlılar arasından eş almamasını söyler ve onu Paddan Aram'daki akrabalarının yanına gönderir; bunu gören Esav da babasının hoşnutsuzluğunu fark edip İsmail soyundan bir kadınla evlenir. Yolculuk sırasında Yakup bir düşte göğe uzanan bir merdiven ve üzerinde inip çıkan Tanrı meleklerini görür; Tanrı ona toprak, soy ve koruma vaat eder. Yakup bu yerin kutsallığını kabul ederek oraya Beytel adını verir, bir dikili taş diker ve Tanrı'nın kendisini koruması halinde O'na bağlı kalacağına dair adakta bulunur.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 İshak Yakup'u çağırdı, onu kutsadı ve buyurdu: “Kenan kızlarından birini eş olarak alma.
2 Kalk, Paddan Aram'a, annenin babası Betuel'in evine git. Oradan, annenin kardeşi Lavan'ın kızlarından kendine bir eş al.
3 Her Şeye Gücü Yeten Tanrı seni kutsasın, seni verimli kılsın, soyunu çoğaltsın; öyle ki halklar topluluğu olasın.
4 Tanrı, İbrahim'e verdiği, içinde yabancı olarak yaşadığın toprağı miras alman için, İbrahim'in bereketini sana ve seninle birlikte soyuna versin.”
5 Böylece İshak, Yakup'u uğurladı. Yakup, Paddan Aram'a, Aramlı Betuel'in oğlu, Rebeka'nın kardeşi, Yakup'la Esav'ın dayısı Lavan'ın yanına gitti.
6 Esav, İshak'ın Yakup'u kutsayıp oradan kendine eş alması için onu Paddan Aram'a gönderdiğini, onu kutsarken, “Kenan kızlarından birini eş olarak alma” diye buyurduğunu gördü.
7 Yakup'un babasıyla annesini dinleyip Paddan Aram'a gittiğini de gördü.
8 Esav, Kenan kızlarının babası İshak'ı hoşnut etmediğini gördü.
9 Bunun üzerine Esav, İsmail'in yanına gitti ve sahip olduğu eşlerin yanına, İbrahim oğlu İsmail'in kızı, Nevayot'un kız kardeşi Mahalat'ı da eş olarak aldı.
10 Yakup Beerşeva'dan ayrıldı ve Haran'a doğru gitti.
11 Bir yere varıp orada geceyi geçirdi, çünkü güneş batmıştı. Oradaki taşlardan birini alıp başının altına koydu ve orada uyudu.
12 Düş gördü; yeryüzüne kurulmuş bir merdiven vardı, tepesi göklere ulaşıyordu. Tanrı'nın melekleri onun üzerinde çıkıp iniyordu.
13 RAB onun üzerinde durup şöyle dedi: “Ben RAB, atan İbrahim'in Tanrısı ve İshak'ın Tanrısıyım. Üzerinde yattığın toprağı sana ve soyuna vereceğim.
14 Soyun yeryüzünün tozu gibi olacak; batıya, doğuya, kuzeye ve güneye yayılacaksın. Yeryüzündeki bütün aileler senin ve soyunun aracılığıyla kutsanacak.
15 İşte, ben seninleyim. Nereye gidersen git seni koruyacağım ve seni yine bu toprağa getireceğim. Sana söylediklerimi yapıncaya dek seni bırakmayacağım.”
16 Yakup uykusundan uyanınca, “RAB gerçekten bu yerdeymiş, ben bunu bilmiyordum” dedi.
17 Korkuya kapıldı ve, “Bu yer ne korkunç!” dedi. “Burası Tanrı'nın evinden başka bir yer değil; burası göğün kapısı.”
18 Yakup sabah erkenden kalktı, başının altına koyduğu taşı aldı, onu bir dikili taş olarak dikip tepesine yağ döktü.
19 Oranın adını Beytel koydu. Oysa kentin önceki adı Luz'du.
20 Yakup bir adak adayarak şöyle dedi: “Eğer Tanrı benimle olur, gittiğim bu yolda beni korur, bana yiyecek ekmek ve giyecek giysi verirse,
21 ve babamın evine esenlik içinde dönersem, RAB benim Tanrım olacak.
22 Dikili taş olarak diktiğim bu taş Tanrı'nın evi olacak. Bana vereceğin her şeyin ondalığını sana vereceğim.”