Yaratılış 24
İbrahim, en yaşlı hizmetkârını kendi akrabalarının yanına göndererek oğlu İshak için Kenanlılar arasından değil, kendi soyundan bir eş bulmasını ister. Hizmetkâr, dua ettikten sonra kuyuda Rebeka'yla karşılaşır; onun misafirperverliği ve ailesinin onayı üzerine Rebeka İshak'la evlenmek üzere yola çıkar. Bölüm, Rebeka'nın İshak'la buluşup onun eşi olması ve İshak'ın annesi Sara'nın ölümünden sonra teselli bulmasıyla sona erer.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 İbrahim yaşlanmış, iyice ilerlemişti. RAB İbrahim'i her bakımdan kutsamıştı.
2 İbrahim, evinin en yaşlı hizmetkârına, sahip olduğu her şeyin yöneticisine, “Lütfen elini uyluğumun altına koy,” dedi.
3 “Göklerin Tanrısı ve yeryüzünün Tanrısı olan RAB adına sana ant içireceğim; aralarında yaşadığım Kenanlılar'ın kızlarından oğluma eş almayacaksın.
4 Ama benim ülkeme, akrabalarımın yanına gidecek ve oğlum İshak'a bir eş alacaksın.”
5 Hizmetkâr ona, “Ya kadın bu ülkeye benimle gelmek istemezse? Oğlunu çıktığın o ülkeye geri götürmem gerekir mi?” dedi.
6 İbrahim ona, “Sakın oğlumu oraya geri götürme,” dedi.
7 “Beni babamın evinden ve doğduğum topraktan çıkaran, benimle konuşan ve bana, ‘Bu toprakları senin soyuna vereceğim,’ diye ant içen göklerin Tanrısı RAB, meleğini senin önünden gönderecek; oğluma oradan bir eş alacaksın.
8 Kadın seninle gelmek istemezse, bana verdiğin bu andan özgür olursun. Yalnız oğlumu oraya geri götürme.”
9 Bunun üzerine hizmetkâr, efendisi İbrahim'in uyluğunun altına elini koydu ve bu konuda ona ant içti.
10 Hizmetkâr, efendisinin develerinden on tanesini aldı ve yola çıktı; efendisinin güzel mallarından çeşit çeşit şeyler de yanındaydı. Kalkıp Mezopotamya'ya, Nahor'un kentine gitti.
11 Akşam vakti, kadınların su çekmek için dışarı çıktığı saatte, develeri kentin dışında su kuyusunun yanında çöktürdü.
12 Sonra, “Efendim İbrahim'in Tanrısı RAB, lütfen bugün işimi başarılı kıl ve efendim İbrahim'e iyilik göster,” dedi.
13 “İşte, su pınarının başında duruyorum. Kent halkının kızları su çekmek için dışarı çıkıyor.
14 Ben hangi genç kıza, ‘Lütfen testini eğ de su içeyim,’ dersem, o da, ‘İç, develerine de su vereceğim,’ derse, kulun İshak için belirlediğin kişi o olsun. Efendime iyilik gösterdiğini bundan anlayacağım.”
15 O daha konuşmasını bitirmeden, omzunda testiyle Rebeka geldi. O, İbrahim'in kardeşi Nahor'un karısı Milka'nın oğlu Betuel'den doğmuştu.
16 Genç kız görünüşte çok güzeldi; bakireydi, ona hiçbir erkek dokunmamıştı. Pınara indi, testisini doldurdu ve yukarı çıktı.
17 Hizmetkâr onu karşılamak için koştu ve, “Lütfen testinden bana biraz su ver de içeyim,” dedi.
18 O da, “İç efendim,” dedi. Hemen testisini eline indirip ona su verdi.
19 Ona su vermeyi bitirince, “Develerin için de, içmeleri bitene kadar su çekeceğim,” dedi.
20 Hemen testisini oluğa boşalttı, su çekmek için tekrar kuyuya koştu ve bütün develeri için su çekti.
21 Adam, yolculuğunu RAB'bin başarılı kılıp kılmadığını anlamak için ona sessizce dikkatle baktı.
22 Develer içmeyi bitirince adam yarım şekel ağırlığında altın bir burun halkası ve elleri için on şekel ağırlığında iki altın bilezik aldı.
23 “Sen kimin kızısın, lütfen söyle bana,” dedi. “Babanın evinde gecelememiz için yer var mı?”
24 O da, “Ben Milka'nın Nahor'a doğurduğu oğlu Betuel'in kızıyım,” dedi.
25 Sonra, “Bizde bol bol saman ve yem de var, geceleyecek yer de var,” dedi.
26 Adam başını eğip RAB'be tapındı.
27 Şöyle dedi: “Efendim İbrahim'in Tanrısı RAB'be övgüler olsun! Efendimden vefalı sevgisini ve sadakatini esirgemedi. Bana gelince, RAB beni yolda efendimin akrabalarının evine yöneltti.”
28 Genç kız koşup annesinin ev halkına bunları anlattı.
29 Rebeka'nın Lavan adında bir erkek kardeşi vardı. Lavan pınarın başındaki adamın yanına koştu.
30 Çünkü kız kardeşinin burnundaki halkayı ve kollarındaki bilezikleri görmüş, kız kardeşi Rebeka'nın, “Adam bana böyle söyledi,” dediğini duymuştu. Adamın yanına geldiğinde, baktı, adam pınarın başında develerin yanında duruyordu.
31 “Gel, RAB'bin kutsadığı adam,” dedi. “Neden dışarıda duruyorsun? Evi de develer için yeri de hazırladım.”
32 Adam eve girdi. Lavan develerin yükünü çözdü; develere saman ve yem, onunla birlikte olan adamlarla kendisine ayaklarını yıkamaları için su verdi.
33 Önüne yemek kondu, ama o, “Sözümü söylemeden yemem,” dedi. Lavan da, “Söyle,” dedi.
34 O da, “Ben İbrahim'in hizmetkârıyım,” dedi.
35 “RAB efendimi çok kutsadı, o da büyük bir adam oldu. RAB ona sürüler, davarlar, gümüş, altın, erkek köleler, kadın köleler, develer ve eşekler verdi.
36 Efendimin karısı Sara, yaşlandığında efendime bir oğul doğurdu. Efendim sahip olduğu her şeyi ona verdi.
37 Efendim bana ant içirerek şöyle dedi: ‘Aralarında yaşadığım Kenanlılar'ın kızlarından oğluma eş almayacaksın.
38 Ama babamın evine, akrabalarımın yanına gidecek ve oğluma bir eş alacaksın.’
39 Ben de efendime, ‘Ya kadın benimle gelmezse?’ diye sordum.
40 O da bana, ‘Yolunda yürüdüğüm RAB, meleğini seninle gönderecek ve yolunu başarılı kılacak. Oğluma akrabalarımdan, babamın evinden bir eş alacaksın.
41 Akrabalarımın yanına vardığında andımdan özgür olacaksın. Kızı sana vermezlerse, bana verdiğin andan özgür olursun,’ dedi.
42 Bugün pınarın başına geldim ve şöyle dedim: ‘Efendim İbrahim'in Tanrısı RAB, lütfen gittiğim bu yolu şimdi başarılı kılacaksan,
43 işte, bu su pınarının başında duruyorum. Su çekmek için çıkan genç kıza, “Lütfen testinden bana biraz su ver de içeyim,” dersem,
44 o da bana, “İç, develerin için de su çekeceğim,” derse, efendimin oğlu için RAB'bin belirlediği kadın o olsun.’
45 İçimden konuşmamı daha bitirmeden, baktım, Rebeka omzunda testiyle çıktı. Pınara inip su çekti. Ben de ona, ‘Lütfen bana su ver de içeyim,’ dedim.
46 Hemen testisini omzundan indirip, ‘İç, develerine de su vereceğim,’ dedi. Ben içtim, o da develere su verdi.
47 Sonra ona, ‘Sen kimin kızısın?’ diye sordum. O da, ‘Milka'nın Nahor'a doğurduğu oğlu Betuel'in kızıyım,’ dedi. Ben de halkayı burnuna, bilezikleri ellerine taktım.
48 Başımı eğip RAB'be tapındım. Efendim İbrahim'in Tanrısı RAB'bi övdüm; çünkü efendimin oğluna, efendimin kardeşinin torununu almak üzere beni doğru yola yöneltmişti.
49 Şimdi efendime iyilik ve sadakat gösterecekseniz bana söyleyin. Göstermeyecekseniz onu da söyleyin ki sağa mı sola mı döneceğimi bileyim.”
50 Bunun üzerine Lavan ile Betuel, “Bu iş RAB'den çıktı,” diye yanıt verdiler. “Sana ne iyi ne kötü bir şey söyleyebiliriz.
51 İşte Rebeka önünde. Onu al ve git; RAB'bin söylediği gibi efendinin oğluna eş olsun.”
52 İbrahim'in hizmetkârı onların sözlerini duyunca RAB'bin önünde yere kapandı.
53 Sonra hizmetkâr gümüş takılar, altın takılar ve giysiler çıkarıp Rebeka'ya verdi. Ağabeyine ve annesine de değerli armağanlar verdi.
54 Sonra kendisiyle birlikte olan adamlarla yiyip içtiler ve orada geceyi geçirdiler. Sabah kalkınca hizmetkâr, “Beni efendime gönderin,” dedi.
55 Kızın ağabeyiyle annesi, “Genç kız birkaç gün, hiç değilse on gün bizimle kalsın; sonra gider,” dediler.
56 O ise onlara, “Beni geciktirmeyin. RAB yolumu başarılı kıldı. Beni gönderin de efendime döneyim,” dedi.
57 Onlar da, “Genç kızı çağıralım, fikrini soralım,” dediler.
58 Rebeka'yı çağırıp ona, “Bu adamla gidecek misin?” dediler. O da, “Gideceğim,” dedi.
59 Böylece kız kardeşleri Rebeka'yı, sütannesini, İbrahim'in hizmetkârını ve adamlarını gönderdiler.
60 Rebeka'yı kutsayarak ona şöyle dediler: “Kız kardeşimiz, binlerce on binlerin annesi olasın. Soyun, kendilerinden nefret edenlerin kapılarını ele geçirsin.”
61 Sonra Rebeka kalktı, hizmetçi kızlarıyla birlikte develere binip adamın peşinden gitti. Hizmetkâr Rebeka'yı alıp yoluna devam etti.
62 İshak Beer Lahay Roy yolundan gelmişti, çünkü Negev bölgesinde yaşıyordu.
63 Akşamüstü düşünmek için tarlaya çıktı. Gözlerini kaldırıp baktı, develerin geldiğini gördü.
64 Rebeka da gözlerini kaldırdı; İshak'ı görünce deveden indi.
65 Hizmetkâra, “Tarlada bizi karşılamaya gelen şu adam kim?” diye sordu. Hizmetkâr, “O benim efendim,” dedi. Bunun üzerine Rebeka peçesini alıp örtündü.
66 Hizmetkâr yaptığı her şeyi İshak'a anlattı.
67 İshak Rebeka'yı annesi Sara'nın çadırına götürdü, onu eş olarak aldı. İshak onu sevdi; annesinin ölümünden sonra teselli buldu.