Yaratılış 18
Mamre meşeliklerinde İbrahim'i ziyaret eden RAB, Sara'nın yaşlılığına rağmen bir oğul doğuracağını bildirir; Sara bu habere şaşkınlıkla tepki verir. Bölümün devamında RAB, Sodom ve Gomora hakkında vereceği yargıyı İbrahim'e açar; İbrahim de kentteki doğru kişilerin hatırı için şehrin bağışlanması konusunda art arda ricada bulunur.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 RAB, Mamre'nin meşeliklerinde İbrahim'e göründü. Günün sıcağında çadırının girişinde oturuyordu.
2 Gözlerini kaldırıp baktı, karşısında duran üç adam gördü. Onları görünce çadırın girişinden koşup onları karşıladı ve yere kapanarak,
3 “Efendim, eğer gözünde lütuf bulduysam, lütfen kulunun yanından geçip gitme.” dedi.
4 “Bırakın biraz su getirilsin; ayaklarınızı yıkayın, ağacın altında dinlenin.”
5 “Bir parça ekmek getireyim de yüreğinizi ferahlatın. Sonra yolunuza gidersiniz; çünkü kulunuza uğradınız.” Onlar da, “Peki, dediğin gibi yap.” dediler.
6 İbrahim çadıra, Sara'nın yanına aceleyle girdi ve, “Çabuk, üç ölçek ince un al, yoğur ve çörekler yap.” dedi.
7 Sonra sürüye koştu, körpe ve iyi bir buzağı aldı ve uşağa verdi. Uşak da onu hazırlamak için acele etti.
8 İbrahim kaymak, süt ve hazırlanan buzağıyı alıp önlerine koydu. Onlar yerken kendisi ağacın altında yanlarında bekledi.
9 Ona, “Karın Sara nerede?” diye sordular. O da, “İşte, çadırda.” dedi.
10 Bunun üzerine biri, “Gelecek yıl bu vakitlerde sana mutlaka döneceğim. O zaman karın Sara'nın bir oğlu olacak.” dedi. Sara da onun arkasındaki çadır girişinde bunları işitiyordu.
11 İbrahim'le Sara yaşlanmış, iyice ilerlemişlerdi. Sara'nın çocuk doğurma çağı geçmişti.
12 Sara içinden gülerek, “Ben yaşlanmışken, efendim de yaşlıyken, artık böyle bir sevinç mi tadacağım?” dedi.
13 RAB İbrahim'e, “Sara neden güldü? Neden, ‘Ben gerçekten yaşlıyken çocuk mu doğuracağım?’ dedi?” diye sordu.
14 “RAB için zor olan bir şey var mı? Belirlenen vakitte, gelecek yıl bu zaman sana döneceğim ve Sara'nın bir oğlu olacak.”
15 Sara korktuğu için inkâr edip, “Gülmedim.” dedi. Ama o, “Hayır, güldün.” dedi.
16 Adamlar oradan kalkıp Sodom'a doğru baktılar. İbrahim onları yolcu etmek için onlarla birlikte yürüdü.
17 RAB, “Yapacağım şeyi İbrahim'den mi gizleyeceğim?” dedi.
18 “İbrahim kesinlikle büyük ve güçlü bir ulus olacak ve yeryüzündeki bütün uluslar onun aracılığıyla kutsanacak.”
19 “Çünkü çocuklarına ve ardından ev halkına buyruk versin, RAB'bin yolunu tutup doğruluk ve adalet yapsınlar diye onu seçtim. Böylece RAB, İbrahim hakkında söylediğini yerine getirsin.”
20 RAB, “Sodom ve Gomora'ya karşı yükselen feryat büyük, günahları da çok ağır.” dedi.
21 “Şimdi inip göreceğim; bana gelen haberde anlatıldığı gibi mi yapmışlar? Değilse bunu bileceğim.”
22 Adamlar oradan dönüp Sodom'a doğru gittiler, ama İbrahim hâlâ RAB'bin önünde duruyordu.
23 İbrahim yaklaşarak, “Doğru kişiyi kötü kişiyle birlikte mi süpürüp yok edeceksin?” dedi.
24 “Ya kentte elli doğru kişi varsa? Oradaki elli doğru kişinin hatırı için orayı da mı yok edecek, bağışlamayacaksın?”
25 “Böyle bir şey yapman senden uzak olsun! Doğru kişiyi kötü kişiyle birlikte öldürmek, doğruya da kötüye de bir tutmak senden uzak olsun! Bütün yeryüzünün Yargıcı adalet yapmaz mı?”
26 RAB, “Sodom'da, kentin içinde elli doğru kişi bulursam, onların hatırı için bütün yeri bağışlayacağım.” dedi.
27 İbrahim, “Bak, ben toz ve külden başka bir şey olmadığım hâlde, Efendim'le konuşmaya cüret ettim.” diye karşılık verdi.
28 “Ya elli doğru kişiden beşi eksik çıkarsa? Bu beş kişi yüzünden bütün kenti yok mu edeceksin?” O da, “Orada kırk beş kişi bulursam onu yok etmeyeceğim.” dedi.
29 İbrahim ona yine seslenip, “Ya orada kırk kişi bulunursa?” dedi. O da, “Kırk kişinin hatırı için bunu yapmayacağım.” dedi.
30 İbrahim, “Efendim öfkelenmesin, ama konuşayım: Ya orada otuz kişi bulunursa?” dedi. O da, “Orada otuz kişi bulursam bunu yapmayacağım.” dedi.
31 İbrahim, “Bak, Efendim'le konuşmaya cüret ettim: Ya orada yirmi kişi bulunursa?” dedi. O da, “Yirmi kişinin hatırı için onu yok etmeyeceğim.” dedi.
32 İbrahim, “Efendim öfkelenmesin, yalnız bir kez daha konuşayım: Ya orada on kişi bulunursa?” dedi. O da, “On kişinin hatırı için onu yok etmeyeceğim.” dedi.
33 RAB, İbrahim'le konuşmasını bitirince yoluna gitti; İbrahim de yaşadığı yere döndü.