Rabbin Sofrası Nedir?
Rabbin Sofrası, İsa'nın ölümünden önceki akşam öğrencileriyle paylaştığı son yemeğe dayanan anma sofrasıdır; 'Komünyon' ve şükran anlamındaki 'Evharistiya' adlarıyla da bilinir. İnciller o geceyi bir Fısıh sofrası olarak anlatır: İsa ekmeği alır, şükreder, böler ve 'Bu, sizin için verilen bedenimdir' der; kâseyi 'Bu kâse, sizin için akıtılan kanımla yapılan yeni antlaşmadır' sözüyle uzatır ve 'Bunu beni anarak yapın' diye buyurur. İlk kilise bu buyruğu baştan itibaren yerine getirmiştir: Elçilerin İşleri, imanlıların 'ekmek bölmeye' devam ettiğini kaydeder. Pavlus, sofranın anlamını Korintlilere aktarır: 'Bu ekmeği her yediğinizde ve bu kâseden her içtiğinizde, Rab'bin ölümünü o gelinceye dek duyurmuş olursunuz.' Sofra geçmişe, bugüne ve geleceğe birden bakar: çarmıhı anar, Mesih'le ve kardeşlerle paydaşlığı yaşar, gelecek şöleni bekler. Uygulama sıklığı ve anlayış ayrıntıları kiliseler arasında farklılaşsa da sofra, Hristiyan ibadetinin ortak merkezidir.