Aklanma Nedir?
Aklanma, mahkeme dilinden alınmış bir kavramdır: yargıcın bir kişiyi haklı, suçsuz ilan etmesi. Pavlus'un mektuplarında bu sözcük, Müjde'nin özünü anlatmak için kullanılır: insan, Tanrı önünde Yasa'nın gereklerini yerine getirerek değil, İsa Mesih'e imanla aklanır. Dayandığı örnek İbrahim'dir: 'İbrahim Tanrı'ya iman etti ve bu ona doğruluk olarak sayıldı.' Aklanma, insanın kendini kandırması ya da Tanrı'nın günahı görmezden gelmesi değildir; Pavlus'a göre temeli, Mesih'in ölümü ve dirilişidir: 'İsa, suçlarımız için teslim edildi, aklanmamız için de diriltildi.' Sonucu esenliktir: 'İmanla aklandığımıza göre, Rabbimiz İsa Mesih aracılığıyla Tanrı'yla esenliğimiz var.' Bu öğreti, kilise tarihinde özellikle Reform döneminde yeniden merkeze taşınmış ve 'yalnız lütufla, yalnız imanla' ifadeleriyle özetlenmiştir. Aklanma, kaygılı vicdana söylenen Müjde sözüdür: kabul, başarının ödülü değil, lütfun armağanıdır; iyi yaşam bu kabulün nedeni değil, meyvesidir.