Kutsal Kitap'ta neden "Tanrı" yazıyor, "Allah" değil?
Türkçe Kutsal Kitap çevirilerinin çoğunda gökleri ve yeri yaratan tek Tanrı için "Tanrı" sözcüğü kullanılır; bu sitedeki Kadıköy Kilise Çevirisi (KKR) de böyle yapar. Bu seçim, başka bir varlıktan söz edildiği anlamına gelmez. "Tanrı" Türkçenin eski ve öz sözcüğüdür, "Allah" ise Arapçadan gelir; Türkçede ikisi de tek Tanrı'yı anlatmak için kullanılır.
Türkçe konuşan Hristiyanlar günlük dilde ve duada iki sözcüğü de kullanır. Arapça konuşan Hristiyanlar ise Tanrı için yüzyıllardır "Allah" der; Arapça Kutsal Kitap çevirilerinde de bu sözcük geçer. Daha eski bazı Türkçe çevirilerde de "Allah" sözcüğü kullanılmıştır; günümüz Türkçe çevirileri ise genel olarak "Tanrı" sözcüğünü tercih eder.
Kutsal Kitap'ın özgün dillerinde de genel bir sözcük ile özel bir ad yan yana bulunur. İbranice Eski Antlaşma'da "Tanrı" için genel sözcük Elohim'dir; Tanrı'nın özel adı ise dört harfle yazılan YHWH'dir. Grekçe Yeni Antlaşma'da genel sözcük Theos'tur. KKR, İngilizce kaynak metin WEB'i izleyerek genel sözcüğü "Tanrı", özel adı ise büyük harflerle "RAB" diye verir. Örneğin Yaratılış 1:1 "Başlangıçta Tanrı gökleri ve yeri yarattı" diye başlar; Yasanın Tekrarı 6:4'te ise "Dinle, ey İsrail: Tanrımız RAB, tek RAB'dir" denir.
Hristiyan inancında asıl önemli olan sözcükten çok, kimden söz edildiğidir. Kutsal Kitap tek Tanrı'yı anlatır ve Yeni Antlaşma, hiç kimsenin görmediği bu Tanrı'nın İsa Mesih'te kendini tanıttığını söyler (Yuhanna 1:18). Hristiyanlar bu tek Tanrı'yı Baba, Oğul ve Kutsal Ruh olarak tanır. Bu konuyu merak ediyorsanız "Hristiyanlar neye tapar?" sorusunun cevabını da okuyabilirsiniz.