Hristiyanlar Eski Antlaşma'yı neden okur?
Hristiyanlar Eski Antlaşma'yı okur, çünkü o da Tanrı'nın esinlenmiş sözünün parçasıdır ve İsa Mesih'i anlamak için vazgeçilmezdir. Yeni Antlaşma, Eski Antlaşma'nın dili, öyküleri, vaatleri ve kavramları üzerine kuruludur. Eski Antlaşma olmadan yaratılış, günah, antlaşma, kurban…
Hristiyanlar Eski Antlaşma'yı okur, çünkü o da Tanrı'nın esinlenmiş sözünün parçasıdır ve İsa Mesih'i anlamak için vazgeçilmezdir. Yeni Antlaşma, Eski Antlaşma'nın dili, öyküleri, vaatleri ve kavramları üzerine kuruludur. Eski Antlaşma olmadan yaratılış, günah, antlaşma, kurban, tapınak, krallık ve Mesih beklentisi gibi temel konular eksik anlaşılır.
İsa'nın kendisi Kutsal Yazılar'ı kullandı ve öğrencilerine Musa'nın yazıları, peygamberler ve mezmurlarda kendisiyle ilgili şeylerin bulunduğunu söyledi. İlk kilise de Mesih'in yaşamını, ölümünü ve dirilişini açıklarken sürekli Eski Antlaşma'ya döndü. Bu nedenle Hristiyan okuma biçiminde Eski Antlaşma yalnızca "eski dönem" bilgisi değildir; Mesih'e hazırlayan ve Tanrı'nın karakterini gösteren tanıklıktır. Yasa bölümleri Tanrı'nın kutsallığını ve insanın günahını görünür kılar. Tarih kitapları Tanrı'nın halkıyla sabırlı ilişkisini gösterir. Bilgelik kitapları yaşamın karmaşıklığını işler. Peygamberler hem yargıyı hem umudu dile getirir.
Eski Antlaşma'yı okumak, yalnızca alıntıların kaynağını öğrenmek değildir; Tanrı'nın kurtuluş planının zaman içinde nasıl açıldığını görmektir. İbrahim'e verilen vaatler, Fısıh, Davut krallığı ve yeni antlaşma beklentisi, Yeni Antlaşma'da rastgele ortaya çıkmaz. Bunlar uzun bir hikâyenin parçalarıdır ve Hristiyan imanında süreklilik duygusu oluşturur. Aynı zamanda Eski Antlaşma, dua dili, adalet hassasiyeti ve kutsallık anlayışı için de temel oluşturur.
Burada önemli bir denge vardır. Hristiyanlar Eski Antlaşma'yı ciddiye alır, ama onu Mesih'ten bağımsız ya da Yeni Antlaşma'dan kopuk okumaz. Aynı zamanda Eski Antlaşma'yı değersizleştirmek de doğru değildir. Kilise tarihinde zaman zaman böyle eğilimler çıkmış, fakat ana akım Hristiyanlık bunu reddetmiştir.
Katolik, Ortodoks ve Protestan geleneklerin hepsi Eski Antlaşma'yı ibadet, vaaz ve öğretide kullanır. Kanon kapsamlarında bazı farklar olsa da ortak kanaat nettir: Hristiyanlar yalnızca Yeni Antlaşma'yla değil, Tanrı'nın daha geniş kurtuluş öyküsüyle beslenir. Eski Antlaşma bu öykünün ilk ve temel bölümüdür.