Matta 22
Matta 22'de İsa önce düğün şöleni benzetmesiyle daveti reddedenlerin yargılanışını ve sonradan çağrılanların da uygun karşılık verme sorumluluğunu anlatır. Ardından Ferisiler ve Sadukiler'in vergi, diriliş ve Yasa'nın en büyük buyruğu üzerine sorularına karşılık verir; son olarak Mesih'in kimliğiyle ilgili sorusuyla onları yanıtsız bırakır.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 İsa onlara yine benzetmelerle karşılık verip şöyle dedi:
2 “Göklerin Egemenliği, oğluna düğün şöleni veren bir krala benzer.
3 Kral, düğün şölenine davet edilenleri çağırmaya hizmetkârlarını gönderdi; ama davetliler gelmek istemedi.
4 Yine başka hizmetkârlar gönderip şöyle dedi: ‘Davetlilere, “Bakın, ziyafetimi hazırladım. Sığırlarım ve besili hayvanlarım kesildi, her şey hazır. Düğün şölenine gelin!” deyin.’
5 Ama davetliler buna aldırış etmedi; biri tarlasına, öbürü ticaretine gitti.
6 Geri kalanlar ise kralın hizmetkârlarını yakaladılar; onları aşağılayıp öldürdüler.
7 Kral bunu duyunca öfkelendi. Ordularını gönderip o katilleri yok etti, şehirlerini de ateşe verdi.
8 “Sonra hizmetkârlarına şöyle dedi: ‘Düğün hazır, ama davet edilenler buna layık değildi.
9 Bu yüzden ana yolların kavşaklarına gidin; kimi bulursanız düğün şölenine davet edin.’
10 O hizmetkârlar yollara çıktılar; kötüleri de iyileri de, buldukları herkesi topladılar. Düğün yeri konuklarla doldu.
11 Kral konukları görmek için içeri girince, orada düğün giysisi giymemiş bir adam gördü.
12 Ona, ‘Arkadaş, üzerinde düğün giysisi olmadan buraya nasıl girdin?’ diye sordu. Adam söyleyecek söz bulamadı.
13 Bunun üzerine kral hizmetkârlarına, ‘Elini ayağını bağlayın, alıp dışarıdaki karanlığa atın. Orada ağlayış ve diş gıcırtısı olacak’ dedi.
14 Çünkü çağrılanlar çok, ama seçilenler azdır.”
15 Bunun üzerine Ferisiler gittiler; İsa'yı kendi sözleriyle nasıl tuzağa düşürebileceklerini aralarında görüştüler.
16 Hirodes yanlılarıyla birlikte kendi öğrencilerini İsa'ya gönderdiler. Şöyle dediler: “Öğretmen, senin dürüst olduğunu, Tanrı'nın yolunu hakikate uygun biçimde öğrettiğini biliyoruz. Karşındakinin kim olduğuna da aldırmazsın; çünkü insanlar arasında ayrım gözetmezsin.
17 Öyleyse bize söyle: Sen ne dersin? Sezar'a vergi vermek yasaya uygun mu, değil mi?”
18 İsa onların kötü niyetini sezdi ve şöyle dedi: “Ey ikiyüzlüler, beni neden deniyorsunuz?
19 Vergi olarak ödenen parayı bana gösterin.” Ona bir denar getirdiler.
20 İsa onlara, “Üzerindeki resim ve yazı kimin?” diye sordu.
21 Ona, “Sezar'ın” dediler. Bunun üzerine İsa, “Öyleyse Sezar'ın olanı Sezar'a, Tanrı'nın olanı Tanrı'ya verin” dedi.
22 Bunu duyunca şaşırdılar; İsa'yı bırakıp gittiler.
23 O gün, diriliş diye bir şey olmadığını söyleyen Sadukiler İsa'ya geldiler. Ona şunu sordular:
24 “Öğretmen, Musa şöyle demiştir: ‘Bir adam çocuğu olmadan ölürse, kardeşi onun karısıyla evlensin ve kardeşinin soyunu sürdürsün.’
25 Aramızda yedi kardeş vardı. İlki evlendi ve öldü. Çocuğu olmadığı için karısını kardeşine bıraktı.
26 İkincisinin de üçüncüsünün de başına aynısı geldi; yedinciye kadar böyle sürdü.
27 Hepsinden sonra kadın da öldü.
28 Şimdi, dirilişte kadın bu yedi kardeşten hangisinin karısı olacak? Çünkü hepsi onunla evlenmişti.”
29 İsa onlara şu karşılığı verdi: “Siz Kutsal Yazıları da Tanrı'nın gücünü de bilmediğiniz için yanılıyorsunuz.
30 Çünkü dirilişte insanlar ne evlenir ne evlendirilir; gökte Tanrı'nın melekleri gibi olurlar.
31 Ölülerin dirilişine gelince, Tanrı'nın size söylediği şu sözü okumadınız mı?
32 ‘Ben İbrahim'in Tanrısı, İshak'ın Tanrısı ve Yakup'un Tanrısıyım.’ Tanrı ölülerin değil, yaşayanların Tanrısıdır.”
33 Bunu işiten kalabalıklar onun öğretisine şaşıp kaldılar.
34 Ferisiler, İsa'nın Sadukileri susturduğunu duyunca bir araya geldiler.
35 İçlerinden bir yasa uzmanı, onu denemek amacıyla şu soruyu sordu:
36 “Öğretmen, Kutsal Yasa'daki en büyük buyruk hangisidir?”
37 İsa ona şöyle dedi: “‘Tanrın olan Rab'bi bütün yüreğinle, bütün canınla ve bütün aklınla seveceksin.’
38 Bu, birinci ve büyük buyruktur.
39 İkincisi de ona benzer: ‘Komşunu kendin gibi seveceksin.’
40 Kutsal Yasa'nın tümü ve peygamberlerin sözleri bu iki buyruğa dayanır.”
41 Ferisiler bir arada bulunurken İsa onlara bir soru sordu:
42 “Mesih hakkında ne düşünüyorsunuz? O kimin oğludur?” Onlar, “Davut'un oğlu” dediler.
43 İsa onlara dedi ki: “Peki, Davut nasıl oluyor da Ruh aracılığıyla ondan ‘Rab’ diye söz ediyor? Şöyle diyor:
44 ‘Rab benim Rabbime dedi ki: Ben düşmanlarını ayaklarının altına ayak taburesi yapıncaya dek sağımda otur.’
45 “Madem Davut ona ‘Rab’ diyor, o nasıl Davut'un oğlu olur?”
46 Kimse ona tek sözle bile karşılık veremedi. O günden sonra artık hiç kimse ona soru sormaya cesaret edemedi.