Zekeriya 7

Zekeriya 7. bölümde Beytel'den gelen bir heyet, sürgün döneminden beri sürdürülen yas oruçlarının devam edip etmemesi gerektiğini sorar. Buna karşılık RAB, geçmişte tutulan oruçların çoğu kez O'na değil insanın kendisine yönelik olduğunu bildirir ve asıl isteğinin adalet, merhamet ve toplumdaki savunmasızlara baskı yapılmaması olduğunu vurgular. Halkın önceki peygamberlerin sözlerine kulak asmaması yüzünden büyük yargı geldiği ve ülkenin ıssız kaldığı hatırlatılır.

Okumaya devam et

Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)

1 Kral Darius'un dördüncü yılında, dokuzuncu ayın dördüncü günü, yani Kislev ayında, RAB'bin sözü Zekeriya'ya geldi.

2 Beytel halkı, RAB'den lütuf dilemek için Şareser'i, Regem-Melek'i ve adamlarını gönderdi.

3 Onlar, Orduların RAB'binin evindeki kâhinlere ve peygamberlere şöyle demeye geldiler: “Bunca yıldır yaptığım gibi, beşinci ayda kendimi ayırıp ağlayayım mı?”

4 Bunun üzerine Orduların RAB'binin sözü bana geldi:

5 “Ülkedeki bütün halka ve kâhinlere de ki: ‘Bu yetmiş yıl boyunca beşinci ve yedinci aylarda oruç tutup yas tuttuğunuzda, gerçekten benim için mi oruç tuttunuz, benim için mi?

6 Yiyip içtiğinizde, kendiniz için yiyip kendiniz için içmiyor musunuz?

7 Yeruşalim'de ve çevresindeki kentlerde yaşam sürerken, oralar gönenç içindeyken, Negev'de ve Şefela'da insanlar otururken, RAB eski peygamberler aracılığıyla bu sözleri duyurmadı mı?’”

8 RAB'bin sözü Zekeriya'ya geldi:

9 “Orduların RAB'bi şöyle diyor: ‘Gerçek adaletle yargılayın; herkes kardeşine iyilik ve merhamet göstersin.

10 Dul kadına, öksüze, yabancıya, yoksula baskı yapmayın. Hiçbiriniz yüreğinde kardeşine kötülük tasarlamasın.’

11 Ama onlar dinlemeyi reddetti, sırtlarını döndü, duymamak için kulaklarını tıkadı.

12 Yasayı ve Orduların RAB'binin kendi Ruhuyla eski peygamberler aracılığıyla gönderdiği sözleri duymamak için yüreklerini çakmaktaşı gibi katılaştırdılar. Bu yüzden Orduların RAB'binden büyük öfke geldi.

13 Orduların RAB'bi diyor ki, “Ben çağırdım, ama dinlemediler; bu yüzden onlar çağıracak, ben de dinlemeyeceğim.”

14 “Onları tanımadıkları bütün ulusların arasına kasırgayla savuracağım. Ardlarından ülke öyle ıssız kaldı ki, ne geçen oldu ne dönen. Çünkü güzel ülkeyi ıssızlığa çevirdiler.”