Yuhanna 21
Yuhanna 21'de dirilmiş İsa, Taberiye Gölü kıyısında öğrencilerine görünür; başarısız geçen balık avının ardından verdigi yönlendirmeyle büyük bir av sağlanır ve öğrenciler onun kim olduğunu anlar. Bölümün devamında İsa, Petrus'la konuşarak ona topluluğa çobanlık etme görevi verir ve geleceğine değinir; ayrıca sevdiği öğrenciyle ilgili dolaşan bir yanlış anlamayı açıklar. Son ayetlerde, bu tanıklığın yazıya geçirilmiş olduğu ve İsa'nın yaptığı başka birçok şeyin de bulunduğu belirtilir.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 Bundan sonra İsa, Taberiye Gölü'nde öğrencilerine yine kendini gösterdi. Kendini şöyle gösterdi:
2 Simun Petrus, İkiz diye anılan Tomas, Celile'deki Kana'dan Natanael, Zebedi'nin oğulları ve öğrencilerinden iki kişi daha bir aradaydı.
3 Simun Petrus onlara, “Balık tutmaya gidiyorum” dedi. Onlar da, “Biz de seninle geliyoruz” dediler. Hemen çıkıp tekneye bindiler. O gece hiçbir şey tutamadılar.
4 Ama gün ağardığında İsa kıyıda duruyordu; yine de öğrenciler onun İsa olduğunu anlamadılar.
5 Bunun üzerine İsa onlara, “Çocuklar, yiyecek bir şeyiniz var mı?” diye sordu. Onlar, “Hayır” dediler.
6 İsa onlara, “Ağı teknenin sağ tarafına atın, bulacaksınız” dedi. Bunun üzerine ağı attılar. O kadar çok balık vardı ki artık ağı çekemez oldular.
7 İsa'nın sevdiği öğrenci bunun üzerine Petrus'a, “Bu Rab'dir!” dedi. Simun Petrus bunun Rab olduğunu duyunca, üzerinde bir şey olmadığı için üstlüğünü üzerine sarıp kendini denize attı.
8 Öteki öğrenciler ise balık dolu ağı sürükleyerek küçük teknede geldiler (çünkü karadan çok uzakta değillerdi, yaklaşık iki yüz arşın ötedeydiler).
9 Karaya çıktıklarında orada bir kor ateşi, üzerinde balık ve ekmek gördüler.
10 İsa onlara, “Az önce tuttuğunuz balıklardan biraz getirin” dedi.
11 Simun Petrus gidip ağı karaya çekti. Ağ, yüz elli üç iri balıkla doluydu; bu kadar çok olmasına rağmen ağ yırtılmamıştı.
12 İsa onlara, “Gelin, kahvaltı edin” dedi. Öğrencilerden hiçbiri ona, “Sen kimsin?” diye sormaya cesaret edemedi, çünkü onun Rab olduğunu biliyorlardı.
13 İsa gelip ekmeği aldı ve onlara verdi; balığı da aynı şekilde verdi.
14 Bu, İsa'nın ölümden dirildikten sonra öğrencilerine üçüncü kez görünmesiydi.
15 Kahvaltı ettikten sonra İsa, Simun Petrus'a, “Yunus oğlu Simun, beni bunlardan daha çok seviyor musun?” dedi. Petrus ona, “Evet, Rab; sana sevgim olduğunu bilirsin” dedi. İsa ona, “Kuzularımı besle” dedi.
16 İsa ikinci kez yine ona, “Yunus oğlu Simun, beni seviyor musun?” dedi. Petrus ona, “Evet, Rab; sana sevgim olduğunu bilirsin” dedi. İsa ona, “Koyunlarımı güt” dedi.
17 İsa üçüncü kez ona, “Yunus oğlu Simun, bana sevgin var mı?” diye sordu. Petrus, kendisine üçüncü kez, “Bana sevgin var mı?” diye sorulduğu için üzüldü. Ona, “Rab, sen her şeyi bilirsin. Sana sevgim olduğunu bilirsin” dedi. İsa ona, “Koyunlarımı besle” dedi.
18 Sana doğrusunu söylüyorum: Gençken kendi kendine giyinir, istediğin yere giderdin. Ama yaşlanınca ellerini uzatacaksın, bir başkası seni giydirecek ve istemediğin yere götürecek.”
19 Bunu, Petrus'un nasıl bir ölümle Tanrı'yı yücelteceğini belirtmek için söylemişti. Bunu söyledikten sonra ona, “Ardımdan gel” dedi.
20 Petrus arkasına dönünce, ardından gelen bir öğrenci gördü. Bu, İsa'nın sevdiği öğrenciydi; akşam yemeğinde İsa'nın göğsüne yaslanıp, “Rab, sana ihanet edecek olan kim?” diye soran öğrenciydi.
21 Petrus onu görünce İsa'ya, “Rab, ya bu adam?” dedi.
22 İsa ona, “Ben gelinceye kadar onun kalmasını istersem, bundan sana ne? Sen ardımdan gel” dedi.
23 Bu yüzden bu öğrencinin ölmeyeceğine dair bir söz kardeşler arasında yayıldı. Oysa İsa ona ölmeyeceğini söylememişti; yalnızca, “Ben gelinceye kadar onun kalmasını istersem, bundan sana ne?” demişti.
24 Bu şeylere tanıklık eden ve bunları yazan öğrenci budur. Onun tanıklığının doğru olduğunu biliyoruz.
25 İsa'nın yaptığı daha başka birçok şey de vardır; bunlar tek tek yazılsaydı, sanırım yazılacak kitaplara koca dünya bile yetmezdi.