Yuhanna 20
Bölüm, İsa'nın mezarının boş bulunmasıyla başlar; Mecdelli Meryem, Petrus ve öbür öğrenci mezara gider, ardından Meryem dirilmiş İsa'yla karşılaşıp bunu öğrencilere bildirir. Aynı gün ve sekiz gün sonra İsa öğrencilerine görünerek onlara esenlik diler, onları görevlendirir ve Tomas'ın kuşkusunu giderir. Son kısımda bu belirtilerin, okuyucuların İsa'nın kimliğine iman etmeleri ve yaşam bulmaları amacıyla yazıldığı belirtilir.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 Haftanın ilk günü, henüz karanlıkken Mecdelli Meryem erkenden mezara gitti ve taşın mezardan kaldırılmış olduğunu gördü.
2 Bunun üzerine koşup Simun Petrus'a ve İsa'nın sevdiği öbür öğrenciye geldi. Onlara, “Rab'bi mezardan almışlar, nereye koyduklarını bilmiyoruz!” dedi.
3 Bunun üzerine Petrus'la öbür öğrenci dışarı çıkıp mezara doğru gittiler.
4 İkisi birlikte koştu. Öbür öğrenci Petrus'tan daha hızlı koşup mezara önce vardı.
5 Eğilip içeri baktığında keten bezlerin orada yattığını gördü, ama içeri girmedi.
6 Sonra onu izleyerek gelen Simun Petrus mezara girdi. O da keten bezlerin orada yattığını gördü.
7 İsa'nın başını saran bez ise keten bezlerle birlikte değil, ayrı bir yerde dürülü duruyordu.
8 O zaman mezara ilk varan öbür öğrenci de içeri girdi; görüp iman etti.
9 Çünkü İsa'nın ölümden dirilmesi gerektiğini bildiren Kutsal Yazı'yı henüz bilmiyorlardı.
10 Bunun ardından öğrenciler evlerine döndüler.
11 Meryem ise mezarın dışında durmuş ağlıyordu. Ağlarken eğilip mezarın içine baktı.
12 İsa'nın bedeninin yatmış olduğu yerde, biri baş ucunda biri ayak ucunda oturan, beyaz giysili iki melek gördü.
13 Melekler ona, “Kadın, niçin ağlıyorsun?” dediler. Meryem onlara, “Rabbimi almışlar, nereye koyduklarını bilmiyorum” dedi.
14 Bunu söyledikten sonra arkasına döndü ve İsa'nın orada durduğunu gördü, ama onun İsa olduğunu anlamadı.
15 İsa ona, “Kadın, niçin ağlıyorsun? Kimi arıyorsun?” dedi. Meryem, onu bahçıvan sanarak, “Efendim, eğer onu sen götürdüysen, nereye koyduğunu söyle, ben de onu alıp götüreyim” dedi.
16 İsa ona, “Meryem!” dedi. Meryem dönüp ona, “Rabbuni!” dedi; bu, “Öğretmen!” demektir.
17 İsa ona, “Beni tutma, çünkü henüz Babam'ın yanına yükselmedim. Git, kardeşlerime söyle: ‘Babam'ın ve Babanız'ın, Tanrım'ın ve Tanrınız'ın yanına yükseliyorum.’” dedi.
18 Mecdelli Meryem öğrencilerin yanına gidip Rab'bi gördüğünü ve onun kendisine bunları söylediğini bildirdi.
19 Haftanın ilk günü olan o gün akşam olduğunda, öğrencilerin toplandığı yerin kapıları Yahudilerden korktukları için kilitliyken İsa gelip aralarında durdu ve onlara, “Size esenlik olsun!” dedi.
20 Bunu söyledikten sonra onlara ellerini ve böğrünü gösterdi. Öğrenciler Rab'bi görünce sevindiler.
21 İsa onlara yine, “Size esenlik olsun! Baba beni gönderdiği gibi, ben de sizi gönderiyorum” dedi.
22 Bunu söyledikten sonra onların üzerine üfledi ve, “Kutsal Ruh'u alın!” dedi.
23 “Kimin günahlarını bağışlarsanız, bağışlanmış olur. Kimin günahlarını tutarsanız, tutulmuş olur.”
24 Onikiler'den biri olan ve İkiz diye anılan Tomas ise İsa geldiğinde onlarla birlikte değildi.
25 Öbür öğrenciler ona, “Biz Rab'bi gördük!” dediler. Ama o, “Ellerinde çivilerin izini görmedikçe, parmağımı çivilerin izine koymadıkça ve elimi böğrüne sokmadıkça asla iman etmem” dedi.
26 Sekiz gün sonra öğrencileri yine içerideydi, Tomas da onlarla birlikteydi. Kapılar kilitliyken İsa geldi, aralarında durdu ve “Size esenlik olsun!” dedi.
27 Sonra Tomas'a, “Parmağını buraya uzat, ellerime bak. Elini uzat, böğrüme koy. İmansız olma, iman et” dedi.
28 Tomas ona, “Rabbim ve Tanrım!” diye karşılık verdi.
29 İsa ona, “Beni gördüğün için iman ettin. Görmeden iman edenlere ne mutlu!” dedi.
30 İsa, öğrencilerinin önünde bunlardan başka birçok belirti daha gerçekleştirdi; bunlar bu kitapta yazılı değildir.
31 Ama bunlar, İsa'nın Mesih, Tanrı'nın Oğlu olduğuna iman edesiniz ve iman ederek onun adıyla yaşama sahip olasınız diye yazıldı.