Yeşu 5
Yeşu 5'te İsrailoğulları Şeria'yı geçtikten sonra Gilgal'da yeniden sünnet edilir; böylece çölde doğan kuşağın antlaşma işareti tamamlanır ve topluluk Fısıh'ı kutlar. Ülkenin ürünlerini yemeye başlamalarıyla man sona erer; bölümün sonunda Yeşu, Eriha yakınında RAB'bin ordusunun komutanıyla karşılaşarak yaklaşan fetih öncesinde kutsal bir karşılaşma yaşar.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 Şeria'nın batısında yaşayan Amorlular'ın bütün krallarıyla deniz kıyısındaki Kenanlılar'ın bütün kralları, RAB'bin İsrailoğulları'nın önünde Şeria'nın sularını biz karşıya geçinceye dek kuruttuğunu duyunca, İsrailoğulları yüzünden yürekleri eridi, içlerinde artık cesaret kalmadı.
2 O sırada RAB Yeşu'ya, “Kendine çakmaktaşından bıçaklar yap ve İsrailoğulları'nı ikinci kez sünnet et” dedi.
3 Bunun üzerine Yeşu kendine çakmaktaşından bıçaklar yaptı ve İsrailoğulları'nı Sünnet Tepesi'nde sünnet etti.
4 Yeşu'nun onları sünnet etmesinin sebebi şuydu: Mısır'dan çıkan halkın bütün erkekleri, yani savaşçıların hepsi, Mısır'dan çıktıktan sonra yolda, çölde ölmüştü.
5 Mısır'dan çıkan halkın hepsi sünnetliydi; ama Mısır'dan çıktıktan sonra yolda, çölde doğanların hiçbiri sünnet edilmemişti.
6 Çünkü İsrailoğulları çölde kırk yıl yürüdü; Mısır'dan çıkan savaşçıların tümü yok olup gidinceye dek yürüdü. Çünkü onlar RAB'bin sözünü dinlememişti. RAB de atalarına bize vereceğine ant içtiği, süt ve bal akan ülkeyi onlara göstermeyeceğine ant içmişti.
7 Yerlerine yetiştirdiği oğulları Yeşu sünnet etti; çünkü yolda onları sünnet etmedikleri için sünnetsizdiler.
8 Bütün ulusun sünnet edilmesi tamamlanınca, iyileşinceye kadar ordugâhta, bulundukları yerde kaldılar.
9 RAB Yeşu'ya, “Bugün Mısır'ın aşağılanmasını üzerinizden kaldırıp yuvarladım” dedi. Bu yüzden o yerin adı bugüne kadar Gilgal diye anıldı.
10 İsrailoğulları Gilgal'da ordugâh kurdu. Ayın on dördüncü günü akşam, Eriha ovalarında Fısıh'ı kutladılar.
11 Fısıh'ın ertesi günü, tam o gün, ülkenin ürününden mayasız ekmekler ve kavrulmuş tahıl yediler.
12 Ülkenin ürününden yedikleri günün ertesi günü man kesildi. İsrailoğulları'nın artık manı olmadı; o yıl Kenan ülkesinin ürününü yediler.
13 Yeşu Eriha'nın yakınındayken gözlerini kaldırıp baktı; işte, önünde kılıcını eline çekmiş bir adam duruyordu. Yeşu ona gidip, “Sen bizden yana mısın, yoksa düşmanlarımızdan yana mı?” dedi.
14 O da, “Hayır; ben şimdi RAB'bin ordusunun komutanı olarak geldim” dedi. Bunun üzerine Yeşu yüzüstü yere kapandı, tapındı ve ona, “Efendim kuluna ne buyuruyor?” dedi.
15 RAB'bin ordusunun komutanı Yeşu'ya, “Çarıklarını ayaklarından çıkar; çünkü üzerinde durduğun yer kutsaldır” dedi. Yeşu da öyle yaptı.