Yeşaya 57
Yeşaya 57, doğru kişilerin yok olup gitmesine kimsenin aldırmamasını ve halkın putperestlik, ahlaki sapma ve güvenilmez ittifaklar içinde sürüklenmesini anlatır. Bölümde bu davranışların boşluğu vurgulanırken, Tanrı'nın kendisine sığınan, alçakgönüllü ve ezilmiş olanları onarıp esenliğe kavuşturacağı; buna karşılık kötüler için esenlik olmayacağı bildirilir.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 Doğru kişi yok olup gidiyor, buna yürekten aldıran kimse yok; vefalı insanlar alınıp götürülüyor, ama kimse doğru kişinin kötülükten uzaklaştırılarak alındığını düşünmüyor.
2 Esenliğe girer; doğrulukla yürüyen herkes yatağında rahat bulur.
3 “Ama siz, ey büyücünün oğulları, zinacıyla fahişenin soyu, buraya yaklaşın.
4 Kiminle eğleniyorsunuz? Kime karşı ağzınızı kocaman açıp dil çıkarıyorsunuz? Siz başkaldırının çocukları, yalan soyundan gelenler değil misiniz?
5 Meşelerin arasında, her yeşil ağacın altında tutuşanlar sizsiniz; vadilerde, kayaların yarıkları altında çocuklarını boğazlayanlar sizsiniz.
6 Vadinin kaygan taşları senin payındır; evet, senin kısmetin onlardır. Onlara dökmelik sunu döktün, sunu sundun. Bunlardan dolayı hoşnut mu olayım?
7 Yatağını yüksek ve yüce bir dağın üstüne kurdun; kurban sunmak için oraya da çıktın.
8 Kapının arkasına, kapı sövelerinin yanına anı işaretini koydun. Çünkü beni bırakıp kendini açtın, yukarı çıktın; yatağını genişlettin, onlarla kendine bir antlaşma yaptın; gördüğün yerde onların yatağını sevdin.
9 Krala yağlarla gittin, güzel kokularını çoğalttın; elçilerini uzaklara gönderdin, kendini ölüler diyarına kadar alçalttın.
10 Uzun yolculuğundan yoruldun, ama ‘Boşuna’ demedin. Gücünü yeniden canlanmış buldun; bu yüzden bitkin düşmedin.
11 “Kimden korktun, kimden dehşete kapıldın da yalan söyledin, beni anmadın, bunu yüreğine koymadın? Ben uzun zamandır sessiz durmadım mı? Yine de benden korkmuyorsun.
12 Senin sözde doğruluğunu ve yaptığın işleri açıklayacağım; ama bunların sana yararı olmayacak.
13 Feryat ettiğinde topladıkların seni kurtarsın; hepsini rüzgâr alıp götürecek, bir soluk savuracak. Ama bana sığınan ülkeye sahip olacak, kutsal dağımı miras alacak.”
14 Ve denecek ki, “Yolu doldurun, doldurun, yolu hazırlayın; halkımın yolundaki engeli kaldırın.”
15 Çünkü sonsuzlukta yaşayan, adı Kutsal olan, yüce ve ulu Olan şöyle diyor: “Ben yüce ve kutsal yerde yaşarım; ezilmiş ve alçakgönüllü ruhlu kişiyle de birlikte olurum; alçakgönüllülerin ruhunu canlandırmak, ezilmişlerin yüreğini diriltmek için.
16 Çünkü sonsuza dek çekişmeyeceğim, hep öfkeli kalmayacağım; yoksa önümde ruh tükenir, yarattığım canlar sönüp gider.
17 Açgözlülüğünün günahı yüzünden öfkelendim, onu vurdum; yüzümü gizledim, öfkelendim; yine de o, yüreğinin yolunda saparak yürümeyi sürdürdü.
18 Yollarını gördüm, yine de onu iyileştireceğim; ona yol göstereceğim, ona ve yas tutanlarına teselli vereceğim.
19 Dudakların meyvesini ben yaratırım: Uzakta olana da yakında olana da esenlik, esenlik olsun” diyor RAB; “ben onları iyileştireceğim.”
20 Ama kötüler çalkantılı deniz gibidir; durulamaz, suları çamurla kiri kabartıp durur.
21 “Kötülere esenlik yoktur” diyor Tanrım.