Yeşaya 48
Yeşaya 48'de RAB, İsrail'i adını anmasına rağmen içtenlik ve doğrulukla davranmamakla suçlar; geçmişte olanları önceden bildirip yeni şeyleri de açıklayarak tarihin ve olayların denetiminin putlarda değil kendisinde olduğunu vurgular. Halkın inatçılığına karşın onları kendi adı uğruna bütünüyle yok etmeyip sıkıntı içinde arıttığını söyler, ardından Babil'den çıkmaları çağrısında bulunur ve kurtarışını duyururken kötüler için esenlik olmadığını bildirir.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 “Bunu dinleyin, ey Yakup soyu, İsrail adıyla çağrılan sizler, Yahuda'nın sularından çıkan sizler; RAB'bin adı üzerine ant içen, İsrail'in Tanrısı'nı anan, ama bunu ne gerçekle ne de doğrulukla yapan sizler.
2 Çünkü kendilerine kutsal kentin halkı derler, İsrail'in Tanrısı'na dayanırlar; O'nun adı Orduların RAB'bidir.
3 Önceki şeyleri çok önceden bildirdim; evet, ağzımdan çıktı, onları duyurdum. Birden yaptım, olup bittiler.
4 Çünkü inatçı olduğunu biliyordum; boynun demir sinir gibidir, alnın tunçtandır.
5 Bu yüzden bunları sana çok önceden bildirdim; olmadan önce sana gösterdim ki, ‘Bunları putum yaptı, oyma putumla dökme putum buyurdu’ demeyesin.
6 Bunları duydun; hepsine bak. Siz bunu bildirmeyecek misiniz? Şimdi sana yeni şeyler, gizli kalmış, bilmediğin şeyler gösteriyorum.
7 Bunlar şimdi yaratıldı, önceden değil; bugün de bunları daha önce duymamıştın ki, ‘İşte, ben bunları biliyordum’ demeyesin.
8 Evet, duymadın; evet, bilmedin; eski zamandan beri kulağın açılmamıştı. Çünkü çok hain davrandığını, ana rahminden beri suçlu diye çağrıldığını biliyordum.
9 Kendi adım uğruna öfkemi ertelerim; övgüm uğruna seni yok etmeyip kendimi tutarım.
10 İşte, seni arıttım, ama gümüş arıtır gibi değil; seni sıkıntı ocağında seçtim.
11 Kendim uğruna, yalnız kendim uğruna bunu yapacağım; çünkü adımın bayağılaştırılmasına nasıl göz yumarım? Yüceliğimi başkasına vermem.
12 “Beni dinle, ey Yakup, çağırdığım İsrail: Ben O'yum. İlk olan da benim, son olan da benim.
13 Yeryüzünün temelini elim attı, gökleri sağ elim yaydı. Onlara seslendiğimde hep birlikte dikilirler.
14 “Toplanın hepiniz, dinleyin: İçlerinde bunları kim bildirdi? RAB'bin sevdiği kişi, Babil'e karşı O'nun isteğini yerine getirecek; kolu Kildaniler'in üzerine inecek.
15 Ben, evet ben konuştum; onu ben çağırdım; onu ben getirdim, yolu da başarılı olacak.
16 “Bana yaklaşın ve bunu dinleyin: Başlangıçtan beri gizlide konuşmadım; bunların olduğu zamandan beri ben oradayım.” Şimdi Egemen RAB beni ve Ruhu'nu gönderdi.
17 Seni kurtaran, İsrail'in Kutsalı RAB şöyle diyor: “Yararın için sana öğreten, yürümen gereken yolda sana yol gösteren Tanrın RAB benim.
18 Keşke buyruklarıma kulak verseydin! O zaman esenliğin ırmak gibi, doğruluğun denizin dalgaları gibi olurdu.
19 Soyun kum gibi, bedeninden gelenler onun taneleri gibi olurdu. Adı önümden silinmez, yok edilmezdi.”
20 Babil'den çıkın! Kildaniler'den kaçın! Bunu sevinç çığlıklarıyla bildirin, duyurun; yeryüzünün ucuna kadar yayın. Deyin ki, ‘RAB kulu Yakup'u kurtardı.’
21 Onları çöllerden geçirirken susamadılar; onlar için kayadan su akıttı; kayayı yardı, sular fışkırdı.
22 RAB, “Kötüler için esenlik yoktur” diyor.