Yeşaya 15
Yeşaya 15, Moav kentlerinin ani bir yıkıma uğramasıyla ülke genelinde yükselen yas ve paniği anlatır. Halk tapınma yerlerinde, sokaklarda ve damlarda ağlarken, savaşçılar ve soylular kaçmak zorunda kalır; suların kuruması, yeşilliğin yok olması ve birikimlerin taşınması felaketin kapsamını büyütür. Bölüm, Moav sınırının her yanına yayılan feryadın ardından sağ kalanları bile yeni yıkımların beklediğini bildirir.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 Moav'la ilgili bildiri: Çünkü bir gecede Moav'ın Ar kenti yıkıldı, yok oldu; çünkü bir gecede Moav'ın Kir kenti yıkıldı, yok oldu.
2 Bayit'e ve Dibon'a, ağlamak için tapınma yerlerine çıktılar. Moav, Nebo için, Medeva için feryat ediyor. Bütün başlar kel, her sakal kesilmiş.
3 Sokaklarında çula bürünüyorlar. Sokaklarında ve damlarında herkes feryat ediyor, bol bol ağlıyor.
4 Heşbon'la Elale haykırıyor. Sesleri Yahas'a kadar duyuluyor. Bu yüzden Moav'ın silahlı adamları feryat ediyor; içleri titriyor.
5 Yüreğim Moav için feryat ediyor! Soyluları Soar'a, Eglat-Şelişiya'ya kaçıyor. Çünkü Luhit yokuşundan ağlayarak çıkıyorlar; çünkü Horonayim yolunda yıkım çığlığı yükseltiyorlar.
6 Çünkü Nimrim suları ıssız kalacak; ot kurudu, körpe filiz soldu, yeşil hiçbir şey kalmadı.
7 Bu yüzden kazandıkları bolluğu ve biriktirdiklerini Söğütler Deresi'nin ötesine taşıyacaklar.
8 Çünkü feryat Moav sınırını dolaştı; ağıdı Eglaim'e, ağıdı Beer-Elim'e kadar ulaştı.
9 Çünkü Dimon suları kanla dolu; çünkü Dimon'un üzerine daha da fazlasını getireceğim: Moav'dan kurtulanların üzerine bir aslan, ülkede sağ kalanların üzerine de.