Yeremya 20
Bu bölümde Yeremya, Tapınak görevlisi Paşhur tarafından dövülüp tomruğa konur; ardından Paşhur'a ve Yahuda'ya Babil istilası, sürgün ve yıkım geleceğini bildirir. Bölümün ikinci kısmında Yeremya, aldığı görevin kendisini alay ve baskıyla karşı karşıya bıraktığını söyleyerek Tanrı'ya yakınır; buna rağmen mesajı içinde tutamadığını, ardından da doğduğu günü lanetleyecek kadar derin bir keder yaşadığını ifade eder.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 Kâhin İmmer oğlu, RAB'bin Tapınağı'nda başgörevli olan Paşhur, Yeremya'nın bunları peygamberlik ettiğini duydu.
2 Bunun üzerine Paşhur peygamber Yeremya'yı dövdürdü ve onu RAB'bin Tapınağı'ndaki Benyamin Yukarı Kapısı'nda bulunan tomruğa koydurdu.
3 Ertesi gün Paşhur Yeremya'yı tomruktan çıkardı. O zaman Yeremya ona, “RAB senin adını Paşhur değil, Magormissaviv koydu” dedi.
4 Çünkü RAB şöyle diyor: “Bak, seni hem kendin için hem de bütün dostların için dehşet kaynağı yapacağım. Gözlerinin önünde düşmanlarının kılıcıyla düşecekler. Bütün Yahuda'yı Babil kralının eline vereceğim; onları Babil'e sürgün edecek, kılıçtan geçirecek.”
5 “Bu kentin bütün servetini, bütün kazancını, bütün değerli eşyalarını, evet, Yahuda krallarının bütün hazinelerini düşmanlarının eline vereceğim. Onlar bunları yağmalayıp alacak, Babil'e götürecekler.”
6 “Sen de, Paşhur, evinde yaşayanların hepsi de sürgüne gideceksiniz. Babil'e varacaksın; orada ölecek, orada gömüleceksin, sen de, yalan peygamberlik ettiğin bütün dostların da.”
7 RAB, beni ikna ettin, ben de ikna oldum; benden güçlü çıktın, üstün geldin. Bütün gün alay konusu oldum, herkes benimle eğleniyor.
8 Çünkü ne zaman konuşsam haykırmak zorunda kalıyorum; “Zorbalık ve yıkım!” diye bağırıyorum. Çünkü RAB'bin sözü bütün gün bana utanç ve alay oldu.
9 “O'nu anmayacağım, artık O'nun adıyla konuşmayacağım” dersem, o zaman yüreğimde, kemiklerime kapatılmış yanan bir ateş gibi oluyor. İçimde tutmaktan yoruluyorum, artık dayanamıyorum.
10 Çünkü birçoklarının kara çaldığını duydum: “Her yanda dehşet!” “İhbar edin! Onu ihbar edelim!” diyorlar. Bütün yakın dostlarım düşmemi gözlüyor: “Belki kandırılabilir; o zaman ona üstün gelir, ondan öcümüzü alırız” diyorlar.
11 Ama RAB yanımda, korku salan güçlü bir savaşçı gibi. Bu yüzden peşime düşenler sendeleyecek, üstün gelemeyecek. Akılsızca davrandıkları için büsbütün utandırılacaklar; unutulmayacak sonsuz bir yüzkarası yaşayacaklar.
12 Ama ey doğru kişiyi sınayan, yüreği ve iç varlığı gören Orduların RAB'bi, onlardan alacağın öcü göreyim; çünkü davamı sana açtım.
13 RAB'be ezgiler söyleyin, RAB'bi övün! Çünkü yoksulun canını kötülük yapanların elinden O kurtardı.
14 Doğduğum gün lanetli olsun; annemin beni doğurduğu gün kutsanmasın.
15 Babama, “Sana bir oğul doğdu” diye haber getirip onu çok sevindiren adam lanetli olsun.
16 O adam, RAB'bin yıkıp da kararından dönmediği kentler gibi olsun. Sabahleyin feryat, öğleyin çığlık duysun.
17 Çünkü beni rahimdeyken öldürmedi; o zaman annem mezarım olurdu, rahmi de sonsuza dek gebe kalırdı.
18 Neden emek ve keder görmek, günlerim utanç içinde tükenmek için rahimden çıktım?