Yeremya 2
Yeremya 2'de RAB, İsrail'in başlangıçtaki bağlılığını hatırlatarak halkın kendisini terk edip değersiz putlara yönelmesini, ülkeyi kirletmesini ve önderlerden kâhinlere kadar herkesin bu sapmada pay sahibi olmasını suçlama diliyle anlatır. Bölüm, bu terk edişin siyasal yıkım, utanç ve yabancı güçlere bağımlılık getirdiğini; halkın suçsuz olduğunu iddia etse de kendi kötülüğünün onu yargılayacağını vurgular.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 RAB'bin sözü bana geldi:
2 “Git, Yeruşalim'in kulaklarına seslen ve de ki: ‘RAB şöyle diyor: Gençliğinin sevecenliğini, gelinlik günlerindeki sevgini hatırlıyorum; ekilmemiş bir ülkede, çölde ardım sıra yürüdüğünü hatırlıyorum.
3 İsrail RAB için kutsaldı, ürününün ilk meyvesiydi. Onu yiyip bitirenlerin hepsi suçlu sayılacaktı. Başlarına felaket gelecekti,’ diyor RAB.”
4 Ey Yakup soyu, ey İsrail soyunun bütün aileleri, RAB'bin sözünü dinleyin!
5 RAB şöyle diyor: “Atalarınız bende nasıl bir haksızlık buldu da benden uzaklaştılar? Boş şeylerin ardınca yürüdüler, kendileri de boş oldular.
6 ‘Bizi Mısır ülkesinden çıkaran, çölden geçiren, ıssızlıklar ve çukurlar ülkesinden, kuraklık ve ölüm gölgesi ülkesinden, kimsenin geçmediği, insanın yaşamadığı bir ülkeden geçiren RAB nerede?’ demediler.
7 Sizi verimli bir ülkeye getirdim ki meyvesini ve iyiliğini yiyesiniz. Ama girince ülkemi kirlettiniz, mirasımı iğrenç hale getirdiniz.
8 Kâhinler, ‘RAB nerede?’ demedi. Kutsal Yasa'yla uğraşanlar beni tanımadı. Yöneticiler bana başkaldırdı. Peygamberler Baal adına peygamberlik etti, yararsız şeylerin ardınca yürüdü.
9 “Bu yüzden sizinle yine davamı göreceğim,” diyor RAB, “çocuklarınızın çocuklarıyla da davamı göreceğim.
10 Kittim kıyılarına gidin de bakın. Kedar'a haber gönderin, dikkatle inceleyin; böyle bir şey olmuş mu görün.
11 Hiçbir ulus, tanrı bile olmayan ilahlarını değiştirir mi? Oysa halkım yüceliğini yararsız olanla değiştirdi.
12 “Ey gökler, buna şaşın, dehşet içinde titreye titreye ıssız kalın,” diyor RAB.
13 “Çünkü halkım iki kötülük yaptı: Beni, yaşayan suların pınarını bıraktılar; kendilerine sarnıçlar, su tutmayan çatlak sarnıçlar yonttular.
14 İsrail bir kul mu? Evde doğmuş bir köle mi? Öyleyse neden tutsak oldu?
15 Genç aslanlar ona karşı kükredi, haykırdı. Ülkesini viran ettiler. Kentleri yakılıp ıssız kaldı.
16 Memfis'in ve Tahpanhes'in çocukları da başının tepesini ezdi.
17 “Sana yolda önderlik ederken Tanrın RAB'bi bırakarak bunu kendi başına açmadın mı?
18 Şimdi Mısır yolunda ne işin var da Şihor'un sularını içeceksin? Asur yolunda ne işin var da ırmağın sularını içeceksin?
19 “Kötülüğün seni terbiye edecek, sapkınlığın seni azarlayacak. Şunu bil ve gör: Tanrın RAB'bi bırakman kötüdür, acıdır; benden korku duymuyorsun,” diyor Egemen RAB, Orduların RAB'bi.
20 “Çünkü çok eski zaman önce boyunduruğunu kırdım, bağlarını kopardım. Ama sen, ‘Kulluk etmeyeceğim,’ dedin. Gerçekten de her yüksek tepenin üstünde, her yeşil ağacın altında eğilip fahişelik ettin.
21 Oysa seni seçkin bir asma olarak, bütünüyle güvenilir tohumdan dikmiştim. Nasıl oldu da önümde yabancı bir asmanın yoz dallarına döndün?
22 Çünkü kendini kül suyuyla yıkasan, bol sabun kullansan bile suçun önümde leke gibi duruyor,” diyor Egemen RAB.
23 “Nasıl, ‘Kirlenmedim, Baallar'ın ardınca gitmedim,’ diyebilirsin? Vadide tuttuğun yolu gör; ne yaptığını bil. Oraya buraya koşuşturan çevik bir dişi deve gibisin.
24 Çöle alışmış yaban eşeği gibisin; kızgınlığında rüzgârı koklar. Kızıştığında onu kim geri çevirebilir? Onu arayanların hiçbiri yorulmaz; ayı gelince onu bulurlar.
25 “Ayağını çıplak kalmaktan, boğazını susuzluktan koru. Ama sen, ‘Boşuna! Hayır, ben yabancıları sevdim, onların ardınca gideceğim,’ dedin.
26 Hırsız yakalanınca nasıl utanırsa, İsrail halkı da öyle utandı; kendileri, kralları, önderleri, kâhinleri ve peygamberleri.
27 Onlar ağaca, ‘Babam sensin,’ taşa da, ‘Beni sen dünyaya getirdin,’ diyorlar. Çünkü bana yüzlerini değil, sırtlarını döndüler. Ama sıkıntı günlerinde, ‘Kalk da bizi kurtar!’ diyecekler.
28 “Peki, kendinize yaptığınız tanrılarınız nerede? Sıkıntı gününde sizi kurtarabiliyorlarsa kalksınlar. Çünkü ey Yahuda, kentlerinin sayısı kadar tanrın var.
29 “Neden benimle çekişiyorsunuz? Hepiniz bana başkaldırdınız,” diyor RAB.
30 “Çocuklarınızı boş yere vurduysam da terbiye kabul etmediler. Kılıcınız peygamberlerinizi yok edici bir aslan gibi yiyip bitirdi.
31 Ey bu kuşak, RAB'bin sözüne kulak verin. Ben İsrail için bir çöl mü oldum, koyu karanlıklar ülkesi mi? Halkım neden, ‘Bağımsızız, artık sana gelmeyeceğiz,’ diyor?
32 “Genç kız takılarını, gelin de kuşağını unutur mu? Oysa halkım beni sayısız günlerdir unuttu.
33 Sevgi aramak için yolunu ne de ustaca hazırlıyorsun! Bu yüzden en kötü kadınlara bile yollarını öğrettin.
34 Üstelik eteklerinde suçsuz yoksulların kanı bulundu. Onları ev soyarken yakalamadın; bütün bunlara rağmen,
35 “Yine de, ‘Ben suçsuzum. Kuşkusuz öfkesi benden döndü,’ dedin. “İşte, ‘Günah işlemedim,’ dediğin için seni yargılayacağım.
36 Yolunu değiştirmek için neden bu kadar koşuşturuyorsun? Asur'dan utandığın gibi Mısır'dan da utanacaksın.
37 Oradan da ellerin başının üstünde çıkacaksın. Çünkü RAB güvendiklerini reddetti; onlarla başarıya ulaşamayacaksın.”