Yeremya 18

Yeremya 18'de Yeremya'ya çömlekçinin evine gitmesi söylenir; çömlekçinin bozulan kabı yeniden şekillendirmesi, Tanrı'nın uluslar üzerinde egemen olup onların tutumuna göre yargı ya da iyilik kararını değiştirebileceğini gösteren bir benzetme olarak sunulur. Yahuda halkı uyarıya rağmen kötü yollarından dönmeyi reddeder; bölümün sonunda Yeremya'ya karşı düzen kurulur ve Yeremya, kendisine tuzak kuranlar için Tanrı'ya yakarır.

Okumaya devam et

Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)

1 RAB'den Yeremya'ya şu söz geldi:

2 “Kalk, çömlekçinin evine git. Sözlerimi orada sana duyuracağım.”

3 Bunun üzerine çömlekçinin evine indim. İşte, çarkın başında iş yapıyordu.

4 Çömlekçinin kilden yapmakta olduğu kap, elinde bozulunca, ona uygun gördüğü gibi yeniden başka bir kap yaptı.

5 Sonra RAB'den bana şu söz geldi:

6 “Ey İsrail halkı, bu çömlekçinin yaptığı gibi ben de size yapamaz mıyım?” diyor RAB. “İşte, ey İsrail halkı, çömlekçinin elindeki kil nasılsa, siz de benim elimde öylesiniz.

7 Bir ulus ya da krallık hakkında, onu söküp yıkacağımı ve yok edeceğimi söylersem,

8 ama hakkında konuştuğum o ulus kötülüğünden dönerse, ben de onlara yapmayı düşündüğüm kötülükten vazgeçerim.

9 Bir ulus ya da krallık hakkında, onu kuracağımı ve dikeceğimi söylersem,

10 ama gözümde kötü olanı yapar da sözümü dinlemezse, ben de onlara yapacağımı söylediğim iyilikten vazgeçerim.

11 Şimdi Yahuda adamlarına ve Yeruşalim'de yaşayanlara söyle: RAB diyor ki, ‘İşte, size karşı felaket hazırlıyor, size karşı bir tasarı kuruyorum. Her biriniz şimdi kötü yolunuzdan dönün; yollarınızı da yaptıklarınızı da düzeltin.’

12 Ama onlar, ‘Boşuna! Kendi tasarılarımızın ardından yürüyeceğiz; her birimiz kötü yüreğimizin inadı uyarınca davranacağız’ diyorlar.

13 Bu yüzden RAB şöyle diyor: ‘Uluslar arasında şimdi sorun: Böyle şeyleri kim duymuş? İsrail'in bakiresi pek korkunç bir şey yaptı.

14 Lübnan'ın karı kırın kayasından hiç eksilir mi? Uzaklardan akan soğuk sular hiç kurur mu?

15 Ama halkım beni unuttu, boş şeylere buhur yaktı. Bunlar onları yollarında, kadim patikalardan saptırdı; böylece ana yol olmayan patikalarda yürüdüler.

16 Böylece ülkelerini dehşet verici bir yer, sonsuza dek ıslıklanan bir yer yaptılar; oradan geçen herkes dehşete düşecek, başını sallayacak.

17 Onları düşmanın önünde doğu rüzgârıyla dağıtacağım. Felaket günlerinde onlara yüzümü değil, sırtımı göstereceğim.’”

18 Sonra dediler ki, “Gelin, Yeremya'ya karşı düzen kuralım. Çünkü kâhinden yasa, bilgeden öğüt, peygamberden söz eksik olmayacak. Gelin, ona dilimizle saldıralım, söylediklerinin hiçbirine kulak vermeyelim.”

19 Bana kulak ver, ey RAB; benimle çekişenlerin sesini dinle.

20 İyiliğe kötülükle mi karşılık verilir? Oysa canım için çukur kazdılar. Öfkeni onlardan çevirmek için önünde durup onların iyiliği için nasıl konuştuğumu anımsa.

21 Bu yüzden çocuklarını kıtlığa teslim et, onları kılıcın gücüne bırak. Kadınları çocuksuz ve dul kalsın. Adamları ölümle vurulsun, gençleri savaşta kılıçla öldürülsün.

22 Ansızın üzerlerine bir akın getirdiğinde, evlerinden feryat yükselsin. Çünkü beni yakalamak için çukur kazdılar, ayaklarım için tuzaklar gizlediler.

23 Ama sen, ey RAB, beni öldürmek için bana karşı kurdukları bütün düzenleri biliyorsun. Suçlarını bağışlama, günahlarını gözünün önünden silme. Senin önünde devrilsinler; öfke vaktinde onlara karşı harekete geç.