Yaratılış 43
Kıtlık ağırlaşınca Yakup, oğullarını yeniden Mısır'a tahıl almaya göndermeyi kabul eder; ancak bunun için Benyamin'i de göndermek zorunda kalır ve Yahuda onun güvenliğinden sorumluluk üstlenir. Mısır'a vardıklarında kardeşler Yusuf'un evine götürülünce önce korkuya kapılırlar, fakat iyi karşılanırlar; Yusuf özellikle Benyamin'i görünce duygulanır ve hepsini düzenli bir sofrada ağırlayarak kardeşlerini şaşırtır.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 Ülkedeki kıtlık şiddetliydi.
2 Mısır'dan getirdikleri tahıl tükenince babaları onlara, “Yine gidin, bize biraz daha yiyecek alın” dedi.
3 Yahuda ona şöyle dedi: “O adam bizi kesin bir dille uyardı; ‘Kardeşiniz yanınızda olmadıkça yüzümü görmeyeceksiniz’ dedi.
4 Kardeşimizi bizimle gönderirsen gider, sana yiyecek alırız.
5 Ama onu göndermezsen gitmeyiz. Çünkü o adam bize, ‘Kardeşiniz yanınızda olmadıkça yüzümü görmeyeceksiniz’ dedi.”
6 İsrail, “Niçin adama bir kardeşiniz daha olduğunu söyleyip bana bu kötülüğü yaptınız?” dedi.
7 Onlar da şöyle dediler: “Adam bizi de akrabalarımızı da açıkça sorguya çekti. ‘Babanız hâlâ sağ mı? Başka kardeşiniz var mı?’ dedi. Biz de yalnızca sorularını yanıtladık. ‘Kardeşinizi buraya getirin’ diyeceğini nereden bilebilirdik?”
8 Yahuda babası İsrail'e, “Çocuğu benimle gönder de kalkıp gidelim. Böylece hem biz, hem sen, hem de küçük çocuklarımız yaşar, ölmeyiz” dedi.
9 Onun için ben güvence olurum. Onu benden sorarsın. Eğer onu sana geri getirip önüne çıkarmazsam, suçunu ömür boyu ben taşıyayım.
10 Çünkü gecikmemiş olsaydık, şimdiye kadar ikinci kez dönmüş olurduk” dedi.
11 Babaları İsrail onlara şöyle dedi: “Madem öyle olması gerekiyor, şunu yapın: Ülkenin en iyi ürünlerinden torbalarınıza alın, adama armağan olarak biraz balsam, biraz bal, baharat, mür, fıstık ve badem götürün.
12 Yanınıza iki kat para alın. Torbalarınızın ağzına geri konulan parayı da geri götürün. Belki bir yanlışlıktı.
13 Kardeşinizi de alın, kalkın, yine o adama dönün.
14 Her Şeye Gücü Yeten Tanrı o adamın önünde size merhamet versin de öteki kardeşinizi ve Benyamin'i size geri salıversin. Çocuklarımdan yoksun kalacaksam, kalayım.”
15 Adamlar o armağanı, yanlarına iki kat parayı ve Benyamin'i aldılar. Kalkıp Mısır'a indiler ve Yusuf'un önünde durdular.
16 Yusuf Benyamin'i onların yanında görünce evinin yöneticisine, “Bu adamları eve götür, bir hayvan kesip hazırla. Çünkü bugün öğleyin benimle yemek yiyecekler” dedi.
17 Adam Yusuf'un buyurduğu gibi yaptı ve onları Yusuf'un evine götürdü.
18 Adamlar Yusuf'un evine götürüldükleri için korktular. “İlk seferde çuvallarımıza geri konulan para yüzünden buraya getirildik” dediler. “Bize bir bahane bulup üzerimize saldırmak, bizi köle yapmak ve eşeklerimizi almak istiyor.”
19 Yusuf'un evinin yöneticisine yaklaşıp evin kapısında onunla konuştular.
20 “Efendimiz, gerçekten ilk sefer yiyecek almak için geldik” dediler.
21 “Konaklayacağımız yere varınca çuvallarımızı açtık; bir de ne görelim, herkesin parası tam tartısıyla çuvalının ağzındaydı. Biz de onu elimizle geri getirdik.
22 Yiyecek almak için yanımızda başka para da getirdik. Paramızı çuvallarımıza kimin koyduğunu bilmiyoruz.”
23 O da, “Size esenlik olsun. Korkmayın. Sizin Tanrınız, babanızın Tanrısı çuvallarınıza size bir hazine koymuş. Paranızı ben aldım” dedi. Sonra Şimon'u onların yanına çıkardı.
24 Adam onları Yusuf'un evine götürdü, su verdi; ayaklarını yıkadılar. Eşeklerine de yem verdi.
25 Öğleyin Yusuf gelince ona verecekleri armağanı hazırladılar; çünkü orada yemek yiyeceklerini duymuşlardı.
26 Yusuf eve gelince, ellerindeki armağanı evin içine ona getirdiler ve önünde yere kapanarak eğildiler.
27 Yusuf onların hâlini hatırını sordu. Sonra, “Sözünü ettiğiniz yaşlı babanız iyi mi? Hâlâ yaşıyor mu?” dedi.
28 Onlar, “Kulun olan babamız iyidir, hâlâ yaşıyor” dediler. Sonra başlarını eğip saygıyla yere kapandılar.
29 Yusuf gözlerini kaldırıp öz kardeşi, annesinin oğlu Benyamin'i görünce, “Bana sözünü ettiğiniz en küçük kardeşiniz bu mu?” dedi. Sonra, “Oğlum, Tanrı sana lütfetsin” dedi.
30 Yusuf kardeşine karşı içi coştuğu için acele etti; ağlayacak bir yer aradı. İç odaya girip orada ağladı.
31 Yüzünü yıkayıp çıktı. Kendini toparladıktan sonra, “Yemeği getirin” dedi.
32 Yusuf'a ayrı, onlara ayrı, onunla yemek yiyen Mısırlılara da ayrı sofra kurdular. Çünkü Mısırlılar İbranilerle birlikte yemek yemezdi; bunu iğrenç sayarlardı.
33 Onlar onun önünde, ilk doğan doğum hakkına göre, en küçük de yaş sırasına göre oturtuldu. Adamlar şaşkınlıkla birbirlerine baktılar.
34 Yusuf kendi önünden onlara paylar gönderdi. Ama Benyamin'in payı ötekilerin her birinin payından beş kat fazlaydı. Onlar da onunla birlikte içip neşelendiler.