Yaratılış 31
Yaratılış 31'de Yakup, Laban'ın kendisine karşı tavrının değiştiğini görünce Tanrı'nın yönlendirmesiyle ailesini ve sürülerini alıp gizlice Kenan'a dönmek üzere yola çıkar. Laban peşine düşer; karşılıklı suçlamalar, Rahel'in ev ilahlarını gizlemesi ve Yakup'un yıllarca uğradığı haksızlığı anlatmasının ardından taraflar sınır ve saldırmazlık niteliği taşıyan bir antlaşma yaparak ayrılır.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 Lavan'ın oğullarının, “Yakup babamızın bütün malını aldı. Bütün bu serveti babamıza ait olanlardan elde etti” dediklerini duydu.
2 Yakup, Laban'ın yüzüne baktı; artık ona eskisi gibi davranmadığını gördü.
3 RAB Yakup'a, “Atalarının ülkesine, akrabalarının yanına dön. Ben seninle olacağım” dedi.
4 Bunun üzerine Yakup, Rahel'le Lea'yı sürüsünün bulunduğu kır yerine çağırttı.
5 Onlara, “Babanızın yüzüne bakıyorum, bana karşı artık eskisi gibi değil. Ama babamın Tanrısı benimle oldu” dedi.
6 “Biliyorsunuz, babanıza bütün gücümle hizmet ettim.
7 Babanız beni aldattı, ücretimi on kez değiştirdi. Ama Tanrı onun bana zarar vermesine izin vermedi.
8 Eğer, ‘Benekli olanlar senin ücretin olacak’ dediyse, bütün sürü benekli doğurdu. Yok, ‘Çizgili olanlar senin ücretin olacak’ dediyse, bütün sürü çizgili doğurdu.
9 Böylece Tanrı babanızın sürülerini elinden aldı ve bana verdi.
10 Çiftleşme mevsiminde gözlerimi kaldırıp düşte baktım; sürülerin üzerine sıçrayan erkek keçilerin çizgili, benekli ve alacalı olduğunu gördüm.
11 Tanrı'nın meleği düşte bana, ‘Yakup’ dedi. Ben de, ‘Buyur’ dedim.
12 O da, ‘Gözlerini kaldır da bak; sürülerin üzerine sıçrayan erkek keçilerin hepsi çizgili, benekli ve alacalı. Çünkü Laban'ın sana yaptıklarının hepsini gördüm.
13 Ben Beytel'in Tanrısı'yım; orada bir dikili taşı meshettin, orada bana adak adadın. Şimdi kalk, bu ülkeden çık ve doğduğun ülkeye dön’ dedi.”
14 Rahel'le Lea ona şu karşılığı verdi: “Babamızın evinde bize düşen bir pay, bir miras kaldı mı?
15 Bizi yabancı saymıyor mu? Çünkü bizi sattı, paramızı da bütünüyle tüketti.
16 Tanrı'nın babamızdan alıp götürdüğü bütün servet bizimdir, çocuklarımızındır. Şimdi Tanrı sana ne dediyse yap.”
17 Bunun üzerine Yakup kalktı, oğullarını ve karılarını develere bindirdi.
18 Topladığı bütün sürülerini ve bütün malını, Paddan Aram'da edindiği hayvanları alıp Kenan ülkesinde yaşayan babası İshak'ın yanına gitmek üzere yola çıktı.
19 Lavan koyunlarını kırkmaya gitmişti. Rahel de babasına ait terafimleri çaldı.
20 Yakup da kaçtığını ona bildirmeyerek Aramlı Laban'ı aldattı.
21 Sahip olduğu her şeyle kaçtı. Kalkıp ırmağı geçti, Gilat dağlık bölgesine doğru yöneldi.
22 Yakup'un kaçtığı üçüncü gün Laban'a haber verildi.
23 Laban akrabalarını yanına aldı, yedi günlük yol boyunca onun peşinden gitti ve Gilat dağlık bölgesinde ona yetişti.
24 Ama Tanrı gece düşte Aramlı Laban'a gelip, “Sakın Yakup'a iyi ya da kötü bir şey söylememeye dikkat et” dedi.
25 Lavan Yakup'a yetişti. Yakup dağlık bölgede çadırını kurmuştu; Lavan da akrabalarıyla Gilat dağlık bölgesinde konakladı.
26 Laban Yakup'a, “Ne yaptın sen? Beni aldattın, kızlarımı da sanki kılıçla tutsak alınmışlar gibi götürdün” dedi.
27 Niçin gizlice kaçtın? Niçin beni aldattın da bana haber vermedin? Oysa seni sevinçle, ezgilerle, tef ve lir eşliğinde uğurlardım.
28 Oğullarımı ve kızlarımı öpmeme bile izin vermedin. Aptalca davrandın.
29 Size zarar vermek elimdeydi. Ama dün gece babanızın Tanrısı bana, ‘Sakın Yakup'a iyi ya da kötü bir şey söylememeye dikkat et’ dedi.
30 Şimdi ille de gitmek istedin, çünkü babanın evini çok özledin. Ama ilahlarımı neden çaldın?”
31 Yakup Laban'a şu karşılığı verdi: “Korktum. Çünkü kızlarını benden zorla alırsın diye düşündüm.
32 İlahlarını kimin yanında bulursan o kişi yaşamayacak. Akrabalarımızın önünde, bende sana ait ne varsa belirle ve al.” Yakup, Rahel'in onları çaldığını bilmiyordu.
33 Laban Yakup'un çadırına, Lea'nın çadırına, iki cariyenin çadırına girdi, ama bulamadı. Lea'nın çadırından çıkıp Rahel'in çadırına girdi.
34 Rahel terafimleri almış, devenin semerine koymuş, üstüne oturmuştu. Laban bütün çadırı el yordamıyla aradı, ama onları bulamadı.
35 Rahel babasına, “Efendim, önümde ayağa kalkamıyorum diye öfkelenme; çünkü kadınların âdeti bende” dedi. Laban aradı, ama terafimleri bulamadı.
36 Bunun üzerine Yakup öfkelendi ve Lavan'la çekişti. Yakup Lavan'a, “Suçum ne? Günahım ne ki peşimden böyle hiddetle düştün?
37 Bütün eşyamı didik didik aradın; ev eşyalarından ne buldun? Buraya, benim akrabalarımın ve senin akrabalarının önüne koy da ikimizin arasında onlar karar versin.
38 Bu yirmi yıl boyunca seninleydim. Koyunların da keçilerin de düşük yapmadı. Sürülerinin koçlarını da yemedim.
39 Yırtıcı hayvanların parçaladığını sana getirmedim; zararını ben karşıladım. Gündüz çalınanı da gece çalınanı da benden istedin.
40 Durumum şuydu: Gündüz sıcaktan kavruldum, gece ayazdan dondum; uyku gözümden kaçtı.
41 Senin evinde geçirdiğim bu yirmi yılın on dört yılında iki kızın için, altı yılında da sürün için hizmet ettim. Sen de ücretimi on kez değiştirdin.
42 Babamın Tanrısı, İbrahim'in Tanrısı ve İshak'ın korkuyla saygı duyduğu Tanrı benimle olmasaydı, kuşkusuz beni şimdi elim boş gönderirdin. Tanrı sıkıntımı ve ellerimin emeğini gördü; bu yüzden dün gece seni azarladı.”
43 Lavan Yakup'a şu karşılığı verdi: “Bu kızlar benim kızlarım, bu çocuklar benim çocuklarım, bu sürüler benim sürülerim. Gördüğün her şey benim. Ama bugün kızlarıma ya da onların doğurduğu çocuklara ne yapabilirim?
44 Şimdi gel, seninle bir antlaşma yapalım. Bu, seninle benim aramda tanık olsun.”
45 Bunun üzerine Yakup bir taş alıp dikili taş olarak dikti.
46 Sonra akrabalarına, “Taş toplayın” dedi. Onlar da taş toplayıp bir yığın yaptılar. Orada, taş yığınının yanında yemek yediler.
47 Laban oraya Yegar Sahaduta adını verdi, Yakup ise Galeed adını verdi.
48 Laban, “Bu yığın bugün seninle benim aramda tanıktır” dedi. Bu yüzden oraya Galeed adı verildi.
49 Bir de Mispa dendi, çünkü Laban, “Birbirimizden uzakta olduğumuzda RAB seninle benim aramızı gözetsin” dedi.
50 Kızlarıma kötü davranırsan ya da kızlarımdan başka kadınlar alırsan, aramızda kimse olmasa da bak, Tanrı seninle benim aramda tanıktır.”
51 Laban Yakup'a yine, “Bak, aramıza diktiğim şu yığına bak, şu dikili taşa bak.
52 Bu yığın tanık olsun, bu dikili taş da tanık olsun ki ben sana kötülük etmek için bu yığını geçmeyeceğim, sen de bana kötülük etmek için bu yığını ve bu dikili taşı geçmeyeceksin.
53 İbrahim'in Tanrısı, Nahor'un Tanrısı, onların babasının Tanrısı aramızda yargıç olsun.” Yakup da babası İshak'ın korkuyla saygı duyduğu Tanrı'nın adıyla ant içti.
54 Sonra Yakup dağda bir kurban sundu, akrabalarını ekmek yemeye çağırdı. Onlar da yemek yediler ve geceyi dağda geçirdiler.
55 Laban sabah erkenden kalktı, oğullarını ve kızlarını öptü, onları kutsadı. Sonra ayrılıp yaşadığı yere döndü.