Süleyman'ın Özdeyişleri 19
Bölüm, sağduyu, dürüstlük ve özdenetimin insanı koruyan nitelikler olduğunu; acelecilik, yalancılık, öfke ve tembelliğin ise yıkıcı sonuçlar doğurduğunu vurgular. Ayrıca zenginlik ve yoksulluğun insan ilişkilerini nasıl etkileyebildiğine, çocuk terbiyesinin önemine ve insan planlarının üzerinde Tanrı'nın tasarısının belirleyici olduğuna dikkat çeker.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 Dürüstlükle yaşayan yoksul kişi, dudakları çarpık olan akılsızdan iyidir.
2 Bilgisiz coşku iyi değildir; ayağına çabuk davranan yolunu şaşırır.
3 İnsanın akılsızlığı yolunu altüst eder, sonra yüreği RAB'be öfkelenir.
4 Zenginlik dosta dost katar, ama yoksul dostundan ayrı düşer.
5 Yalan tanık cezasız kalmaz; yalan savuran kurtulmaz.
6 Birçok kişi yöneticinin gözüne girmeye çalışır, armağan verenin dostu da herkes olur.
7 Yoksulun bütün akrabaları ondan uzak durur; dostları ondan daha da çok kaçınır. Onların peşinden yalvararak gider, ama ortada kimse kalmaz.
8 Bilgelik kazanan canını sever; anlayışı koruyan iyilik bulur.
9 Yalan tanık cezasız kalmaz; yalan söyleyen mahvolur.
10 Lüks yaşam akılsıza yakışmaz; hele bir kölenin önderlere hükmetmesi hiç yakışmaz.
11 İnsanın sağduyusu onu öfkeye geç kapılır kılar; suçu görmezden gelmek ona onur kazandırır.
12 Kralın öfkesi aslan kükreyişi gibidir, ama onun lütfu çimen üstündeki çiy gibidir.
13 Akılsız oğul babası için yıkımdır; çekişen eş de durmadan damlayan su gibidir.
14 Ev ve servet atalardan kalan mirastır, ama sağduyulu eş RAB'dendir.
15 Tembellik insanı derin uykuya sürükler; aylak kişi aç kalır.
16 Buyruğu tutan canını korur, ama yollarını umursamayan ölür.
17 Yoksula acıyan RAB'be ödünç verir; karşılığını ona O verecektir.
18 Umut varken oğlunu terbiye et; ölümüne sen sebep olma.
19 Çabuk öfkelenen adam cezasını çeker; onu kurtarırsan aynı şeyi yeniden yapmak zorunda kalırsın.
20 Öğüt dinle, terbiye kabul et ki sonunda bilge olasın.
21 İnsanın yüreğinde çok plan vardır, ama ayakta kalacak olan RAB'bin tasarısıdır.
22 İnsanı aranan biri yapan vefalı sevgisidir; yoksul kişi yalancıdan iyidir.
23 RAB korkusu yaşama götürür; insan doyum içinde huzur bulur, kötülük ona dokunmaz.
24 Tembel elini çanağa daldırır, ama onu ağzına geri götürmez.
25 Alaycıyı döversen saf kişi sağduyu öğrenir; anlayışlıyı azarlarsan bilgi kazanır.
26 Babasını soyan, annesini kovan oğul utanç getiren, yüz karası bir oğuldur.
27 Oğlum, öğüdü dinlemeyi bırakırsan bilgi sözlerinden saparsın.
28 Ahlaksız tanık adaletle alay eder, kötünün ağzıysa kötülüğü yutup durur.
29 Alaycılar için cezalar hazırlanmıştır, akılsızların sırtı için de dayaklar.