Ayin, bir dini topluluğun ibadetini belirli bir düzen içinde yürütmesidir; Hristiyan bağlamında genellikle okuma, dua, ilahi, vaaz ve Rab'bin Sofrası gibi ögelerin planlı sırasını anlatır. Sözcük Türkçede daha çok geleneksel kiliselerin (Ortodoks, Katolik, Süryani) törensel ibadeti için kullanılır; Protestan topluluklar aynı şey için çoğunlukla 'ibadet' ya da 'toplantı' der. Kutsal Kitap tek tip bir ibadet düzeni dayatmaz; ama ilk topluluğun kendini elçilerin öğretişine, paydaşlığa, ekmek bölmeye ve dualara adadığını, toplantılarda herkesin katkısının 'her şeyin düzenli ve uygun biçimde' yapılmasının istendiğini kaydeder. Yani ayin, özü değil kabı tanımlar: amaç, topluluğun Tanrı'yı birlikte, anlaşılır ve düzenli bir biçimde yüceltmesidir. İlk Hristiyan ibadetinin iskeleti — okuma, açıklama, dua, ekmek bölme — havra düzeninden derin izler taşır.