Amin Nedir?
Amin, İbranice kökenli bir onay sözüdür; 'sağlam, güvenilir olmak' anlamındaki kökten gelir ve 'öyle olsun, kesinlikle doğru' demektir. Kutsal Kitap'ta topluluk ibadetinin sözüdür: Eski Antlaşma'da halk, okunan sözleri ve övgüyü 'Amin' diyerek üstlenir; Mezmurlar kitabının bölüm sonlarındaki övgüler 'Amin, amin' ile mühürlenir. Sözcük dünya dillerine neredeyse hiç değişmeden geçmiştir; Türkçedeki 'amin' de aynı köktendir. Yeni Antlaşma'da iki dikkat çekici kullanım vardır. Birincisi İsa'ya özgüdür: sözlerine 'Amin, amin derim size' diye başlar — çeviride çoğu zaman 'size doğrusunu söyleyeyim' — böylece onayı sözün sonuna değil, önüne koyar; bu, yetkiyle konuşmanın işaretidir. İkincisi, Pavlus'un Mesih'i topluluğun 'Amin'inin dayanağı yapmasıdır: 'Çünkü Tanrı'nın vaatleri ne kadar çoksa, O'nda “evet”tir. Bunun için Tanrı'nın yüceliği için, O'nun aracılığıyla bizim aracılığımızla “amin” de söylenir.' Kutsal Kitap da 'Amin' ile kapanır.