Vaftiz babası ne demek? Vaftiz anne ve babasının görevi
Vaftiz babası (ve vaftiz annesi), vaftiz edilen kişiye, çoğunlukla bir bebeğe, kilise adına ruhsal kefil olan Hristiyandır. Vaftiz sırasında onun adına imanı dile getirir, sonrasında da anne babayla birlikte çocuğun imanla yetişmesine destek olmayı üstlenir. Bu, Kutsal Kitap'ta yer alan bir buyruk değil, erken kiliseden beri süren bir kilise geleneğidir.
Yeni Antlaşma'da vaftiz anne-babasından söz edilmez. Elçilerin İşleri'nde Lidya'nın ve Filipi'deki zindancının ev halkıyla birlikte vaftiz edildiği anlatılır, ancak orada bir kefil ya da vaftiz babası görevi tarif edilmez. Kefil uygulaması erken kilisede gelişti; yaklaşık MS 200 yılında yazan Tertullianus vaftizde kefil olan kişilerden söz eder. Kilise geleneği bu görevi, İsa'nın öğrencilerine verdiği vaftiz etme ve öğretme buyruğuyla ve imanın kuşaktan kuşağa aktarılmasıyla ilişkilendirir; Pavlus'un, Timoteos'un imanının büyükannesi ile annesinden geldiğini hatırlatması bu aktarımın bir örneği olarak okunur.
Uygulama kiliseden kiliseye değişir. Katolik Kilisesi'nde vaftiz edilen kişiye mümkün olduğunca bir vaftiz babası ya da annesi (veya ikisi birden) verilir; bu kişinin genellikle en az 16 yaşında, vaftiz ve konfirmasyon almış, imanını yaşayan bir Katolik olması ve çocuğun kendi anne babası olmaması istenir. Ortodoks kiliselerinde vaftiz babası ya da annesi ayinin gerekli bir parçasıdır: bebek adına Şeytan'ı ve onun işlerini reddeder, İnanç Bildirgesi'ni okur; kendisinin de Ortodoks olması beklenir. Ermeni ve Süryani kiliselerinde, ayrıca Anglikan ve Lutheran kiliselerinde de vaftiz anne-babası geleneği sürer. Baptist, Pentekostal ve pek çok bağımsız Protestan kilise ise bebekleri değil, imanını kendisi açıkça ikrar eden kişileri vaftiz eder; bu yüzden bu kiliselerde vaftiz babası görevi genellikle bulunmaz. Onun yerine çocuk için ailenin ve topluluğun birlikte dua ettiği bir adama (takdis) töreni yapılabilir.
Vaftiz babalığı hukuki bir vasilik değildir ve anne babanın yerini almaz; ruhsal bir sorumluluk ve ömür boyu sürebilen bir dostluk bağıdır. Gündelik dilde ise İngilizce godfather sözcüğü mafya lideri anlamına da gelir; bu anlam Mario Puzo'nun romanı ve Türkiye'de “Baba” adıyla gösterilen The Godfather filmiyle yaygınlaştı. Kilise dilindeki vaftiz babalığının bununla bir ilgisi yoktur.