Dua yalnız istemek midir?
Hayır, dua yalnız istemek değildir. Kutsal Kitap'ta dua; Tanrı'ya yönelme, O'nun önünde içini açma, şükretme, yakarışta bulunma, günahını itiraf etme ve O'nun isteğini arama gibi daha geniş bir ilişki dilidir. İstek duası bunun gerçek ve meşru bir parçasıdır, ama tamamı…
Hayır, dua yalnız istemek değildir. Kutsal Kitap'ta dua; Tanrı'ya yönelme, O'nun önünde içini açma, şükretme, yakarışta bulunma, günahını itiraf etme ve O'nun isteğini arama gibi daha geniş bir ilişki dilidir. İstek duası bunun gerçek ve meşru bir parçasıdır, ama tamamı değildir. Bir çocuk ebeveyniyle yalnız ihtiyaç anında konuşmuyorsa, iman yaşamında da dua yalnız talep listesi olmaktan öteye geçer.
Mezmurlar bu genişliği çok iyi gösterir. Orada sevinç, korku, öfke, hayranlık, pişmanlık ve güven aynı dua dünyasının içinde yer alır. İsa'nın öğrettiği Rab'bin Duası da önce Tanrı'nın adı, egemenliği ve isteği üzerinde durur; günlük ihtiyaçlar ancak bunun içinde gelir. Bu sıra önemlidir: dua, Tanrı'yı kendi planımıza çekme girişimi değil, bizi Tanrı'nın huzurunda doğru yere yerleştiren bir karşılaşmadır.
Hristiyan gelenekleri bu konuda büyük ölçüde birleşir. Katolik, Ortodoks ve Protestan toplulukların hepsi duayı yalnız dilek bildirme olarak görmez; övgü, şükran, tövbe ve aracılık boyutlarını da vurgular. Farklar daha çok dua pratiklerinde, litürjik biçimlerde ya da azizlerden dua desteği isteme gibi uygulamalarda ortaya çıkar; fakat duanın Tanrı'yla ilişki olduğu fikri ortaktır.
Bu yüzden "duamda ne isteyeceğim" sorusu kadar, "Tanrı'nın önünde nasıl duruyorum" sorusu da önemlidir. Bazen dua kelimelerle doludur, bazen sessizlik taşır. Bazen yardım isteriz, bazen yalnız şükrederiz, bazen de yolumuzu bilmediğimizi kabul ederiz. Dua, Tanrı'yla kurulan güven ilişkisinin dili olduğu için, istemeyi içerir ama ona indirgenemez.
Pratik olarak bakıldığında sağlıklı dua yaşamı, sadece kriz anlarında Tanrı'yı hatırlayan dar bir alışkanlıktan daha fazlasını içerir. Düzenli şükran, Kutsal Yazılar üzerinde düşünme ve başkaları için dua etme, insanın isteğe odaklı merkezini genişletir. Böylece dua, yalnız ihtiyaç bildirimi değil, karakteri yavaş yavaş dönüştüren bir yakınlık alanı haline gelir.