Mezmurlar 62
Mezmur 62, konuşanın kurtuluş, güvenlik ve onuru yalnızca Tanrı'da bulduğunu; saldırı, yalan ve toplumsal güvensizlik karşısında umudunu onda sabit tuttuğunu anlatır. Bölüm, toplumu da Tanrı'ya güvenmeye çağırır; insan statüsünün, zorbalığın ve servetin geçici ve aldatıcı olduğunu vurgulayarak gerçek gücün ve adil karşılığın Tanrı'ya ait olduğunu belirtir.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 Canım yalnız Tanrı'da huzur bulur. Kurtuluşum ondan gelir.
2 Yalnız o kayam, kurtuluşum, kalemdir. Asla çok sarsılmam.
3 Ne zamana kadar bir adama saldıracaksınız? Hepiniz onu devirmeye mi çalışacaksınız, eğilmiş bir duvarı, sallanan bir çiti devirir gibi?
4 Onu yüksek yerinden atmaya kararlılar. Yalandan zevk alırlar. Ağızlarıyla kutsarlar, içlerinden lanetlerler. Sela.
5 Canım, yalnız Tanrı'yı sessizlik içinde bekle, çünkü beklentim ondan gelir.
6 Yalnız o kayam, kurtuluşum, kalemdir. Sarsılmam.
7 Kurtuluşum ve onurum Tanrı'dadır. Güçlü kayam, sığınağım Tanrı'dadır.
8 Ey halk, her zaman ona güvenin. Yüreğinizi onun önünde dökün. Tanrı bizim sığınağımızdır. Sela.
9 Düşük tabakadan olanlar ancak bir soluktur, yüksek tabakadan olanlar ise aldatıcıdır. Teraziye konsalar yukarı fırlarlar; hepsi birlikte bir soluğun kendisinden daha hafiftir.
10 Baskıya güvenmeyin. Soygunla böbürlenmeyin. Zenginlik artarsa, gönül bağlamayın.
11 Tanrı bir kez konuştu, ben bunu iki kez duydum: güç Tanrı'ya aittir.
12 Rab, vefalı sevgi de sana aittir; çünkü herkese yaptığının karşılığını sen verirsin.