Romalılar 2
Romalılar 2, başkalarını yargılayan kişinin aynı tür suçlar işlerken kendini de mahkûm ettiğini ve Tanrı'nın herkesi yaptıklarına göre, taraf tutmadan yargılayacağını anlatır. Bölüm, yasanın yalnızca bilinmesinin yeterli olmadığını, asıl ölçütün onu yerine getirmek olduğunu vurgular. Son kısımda ise gerçek aidiyetin dışsal kimlik ve ritüellerle değil, içtenlikle ve yüreğin dönüşümüyle ilgili olduğu belirtilir.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 Bu yüzden, ey yargılayan insan, kim olursan ol, özrün yok. Çünkü başkasını yargıladığın şeyde kendini mahkûm ediyorsun. Çünkü yargılayan sen de aynı şeyleri yapıyorsun.
2 Çünkü böyle şeyler yapanlara karşı Tanrı'nın yargısının gerçeğe göre olduğunu biliyoruz.
3 Ey böyle şeyler yapanları yargılayan, ama aynı şeyleri kendin de yapan insan, Tanrı'nın yargısından kaçacağını mı sanıyorsun?
4 Yoksa Tanrı'nın iyiliğinin seni tövbeye yönelttiğini bilmeyerek, O'nun iyiliğinin, hoşgörüsünün ve sabrının zenginliğini mi küçümsüyorsun?
5 Ama katılığın ve tövbe etmeyen yüreğin yüzünden, gazap gününde, Tanrı'nın adil yargısının açıklanacağı günde, kendin için gazap biriktiriyorsun.
6 O, “herkese yaptıklarına göre karşılık verecektir:”
7 iyilik yapmada sabrederek yücelik, onur ve çürümezlik arayanlara sonsuz yaşam;
8 ama bencilce davranan, gerçeğe uymayıp haksızlığa uyanlara gazap ve öfke,
9 kötülük yapan her insan canının üzerine sıkıntı ve darlık; önce Yahudi'nin, sonra Grek'in.
10 Ama iyilik yapan her insana yücelik, onur ve esenlik; önce Yahudi'ye, sonra Grek'e.
11 Çünkü Tanrı insanlar arasında ayrım yapmaz.
12 Çünkü yasa olmadan günah işlemiş olanların hepsi yasa olmadan da mahvolacak. Yasa altında günah işlemiş olanların hepsi de yasaya göre yargılanacak.
13 Çünkü Tanrı'nın önünde doğru olanlar yasayı işitenler değil, yasayı yerine getirenler doğru sayılacaktır
14 (çünkü yasaya sahip olmayan uluslar, doğaları gereği yasanın gereklerini yaptıklarında, yasaları olmadığı halde kendilerine yasadırlar.
15 Böylece yasanın işinin yüreklerine yazılı olduğunu gösterirler; vicdanları da onlarla birlikte tanıklık eder, düşünceleri de onları ya suçlar ya da savunur.)
16 Tanrı'nın, benim Müjde'me göre, İsa Mesih aracılığıyla insanların gizli şeylerini yargılayacağı gün.
17 Ama sen, Yahudi adını taşıyor, yasaya dayanıyor ve Tanrı'yla övünüyorsun,
18 O'nun isteğini biliyor, yasadan öğretildiğin için üstün olan şeyleri onaylıyorsun,
19 ve kendinin körlere kılavuz, karanlıkta olanlara ışık,
20 akılsızların terbiyecisi, küçük çocukların öğretmeni olduğuna güveniyorsun; çünkü yasada bilginin ve gerçeğin biçimine sahipsin.
21 Öyleyse, başkasına öğreten sen, kendine öğretmiyor musun? Çalmamak gerektiğini duyuran sen, çalıyor musun?
22 Zina etmemek gerektiğini söyleyen sen, zina ediyor musun? Putlardan iğrenen sen, tapınakları soyuyor musun?
23 Yasayla övünen sen, yasayı çiğneyerek Tanrı'yı saygısızlığa mı uğratıyorsun?
24 Çünkü yazılmış olduğu gibi, “Tanrı'nın adına sizin yüzünüzden uluslar arasında küfrediliyor.”
25 Çünkü sünnet, yasayı yerine getirirsen yararlıdır; ama yasayı çiğnersen, senin sünnetin sünnetsizlik olmuştur.
26 Bu nedenle, sünnetsiz olan kişi yasanın buyruklarını yerine getirirse, onun sünnetsizliği sünnet sayılmayacak mı?
27 Doğuştan sünnetsiz olduğu halde yasayı yerine getiren kişi, yazılı yasaya ve sünnete sahip olduğun halde yasayı çiğneyen seni yargılamayacak mı?
28 Çünkü dış görünüşte Yahudi olan kişi Yahudi değildir; bedende dıştan görünen sünnet de sünnet değildir.
29 Ama içte Yahudi olan Yahudi'dir; sünnet de yazıyla değil, Ruh'ta, yüreğin sünnetidir. Böyle birinin övgüsü insanlardan değil, Tanrı'dandır.