Romalılar 10
Romalılar 10'da Pavlus, İsrail'in Tanrı için gayretli olmasına rağmen Tanrı'nın sağladığı doğruluğu kabul etmek yerine kendi doğruluğunu kurmaya çalıştığını belirtir; buna karşılık Mesih aracılığıyla sunulan doğruluğun imanla erişilebilir olduğunu açıklar. Bölüm ayrıca kurtuluş çağrısının Yahudi ve Grek ayrımı olmaksızın herkese açık olduğunu, bu nedenle bildirinin duyurulmasının gerekli olduğunu ve İsrail'in bu mesaja rağmen büyük ölçüde karşılık vermediğini vurgular.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 Kardeşler, yüreğimin dileği ve Tanrı'ya duam, İsrail'in kurtulması içindir.
2 Çünkü onlar için şuna tanıklık ederim: Tanrı için gayretleri var, ama bu gayret bilgiye dayanmıyor.
3 Çünkü Tanrı'nın doğruluğunu bilmedikleri ve kendi doğruluklarını kurmaya çalıştıkları için Tanrı'nın doğruluğuna boyun eğmediler.
4 Çünkü Mesih, iman eden herkesin doğruluğa kavuşması için Yasa'nın tamamlanmasıdır.
5 Musa, Yasa'dan gelen doğrulukla ilgili şöyle yazar: “Bunları yerine getiren, bunlarla yaşayacaktır.”
6 Ama imandan gelen doğruluk şöyle der: “Yüreğinde, ‘Göğe kim çıkacak?’ deme” (yani Mesih'i aşağı indirmek için);
7 ya da, ‘Dipsiz derinliklere kim inecek?’ deme (yani Mesih'i ölüler arasından yukarı çıkarmak için).
8 Peki ne diyor? “Söz sana yakındır, ağzında ve yüreğindedir”; yani duyurduğumuz iman sözü budur:
9 Eğer ağzınla İsa'nın Rab olduğunu açıkça söyler ve Tanrı'nın O'nu ölümden dirilttiğine yürekten iman edersen, kurtulacaksın.
10 Çünkü insan yürekle iman eder ve doğruluğa kavuşur; ağızla açıkça söyler ve kurtuluşa kavuşur.
11 Çünkü Kutsal Yazı şöyle der: “O'na iman eden hiç kimse hayal kırıklığına uğramayacak.”
12 Çünkü Yahudi ile Grek arasında hiçbir fark yoktur; aynı Rab, herkesin Rabbi'dir ve kendisini çağıran herkese karşı cömerttir.
13 Çünkü, “Rab'bin adını çağıran herkes kurtulacaktır.”
14 Öyleyse iman etmedikleri birini nasıl çağıracaklar? Duymadıkları birine nasıl iman edecekler? Duyuran biri olmadan nasıl duyacaklar?
15 Gönderilmeden nasıl duyuru yapacaklar? Yazılmış olduğu gibi: “Esenlik Müjdesi'ni duyuranların, iyi şeylerin sevindirici haberini getirenlerin ayakları ne güzeldir!”
16 Ama hepsi Müjde'ye kulak vermedi. Çünkü Yeşaya şöyle der: “Rab, bildirdiğimize kim iman etti?”
17 Demek ki iman duymaktan, duymak da Tanrı sözünden gelir.
18 Ama soruyorum: Duymadılar mı? Elbette duydular: “Sesleri bütün dünyaya, sözleri dünyanın uçlarına ulaştı.”
19 Yine soruyorum: İsrail bilmiyor muydu? Önce Musa şöyle der: “Ben sizi, ulus bile sayılmayan bir toplumla kıskandıracağım; anlayıştan yoksun bir ulusla sizi öfkelendireceğim.”
20 Yeşaya da büyük cesaretle şöyle der: “Beni aramayanlar tarafından bulundum. Beni sormayanlara kendimi gösterdim.”
21 Ama İsrail için şöyle der: “Söz dinlemeyen, karşı gelen bir halka bütün gün ellerimi uzattım.”