Mezmurlar 8
Bu mezmur, Tanrı'nın adının ve yarattığı göklerin görkemi karşısında insanın küçüklüğünü vurgularken, yine de insana onur ve sorumluluk verildiğini anlatır. İnsan, yaratılış düzeni içinde hayvanlar ve yeryüzündeki canlılar üzerinde yetkiyle donatılmış biri olarak tasvir edilir. Bölüm, bütün yeryüzünde Tanrı'nın görkeminin tanınması temasıyla başlayıp aynı vurguya dönerek sona erer.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 RAB, Rabbimiz, adın yeryüzünün her yerinde ne görkemli! Yüceliğini göklerin üstüne koydun.
2 Çocukların, hatta emzikteki bebeklerin ağzından bir güç kurdun, hasımların yüzünden; düşmanı da öç alanı da susturmak için.
3 Göklerini, parmaklarının eserini, yerleştirdiğin ayı ve yıldızları düşündüğümde,
4 İnsan nedir ki onu anasın? İnsanoğlu nedir ki onunla ilgilenesin?
5 Onu Tanrı'dan biraz aşağı yaptın, onu yücelik ve onurla taçlandırdın.
6 Ellerinin işleri üzerine onu egemen kıldın. Her şeyi ayaklarının altına serdin:
7 Bütün koyunları ve sığırları, evet, kır hayvanlarını da,
8 Göğün kuşlarını, denizin balıklarını, denizlerin yollarından geçen her şeyi.
9 RAB, Rabbimiz, adın yeryüzünün her yerinde ne görkemli!