Mezmurlar 9
Mezmur 9, Tanrı'nın adil yargısı ve egemenliği için sunulan bir şükran ve övgü metnidir. Bölümde Tanrı'nın düşmanları ve kötü ulusları yargılayıp mazlumları, ezilenleri ve yoksulları unutmadığı vurgulanır. Sonunda Tanrı'dan insanın üstün gelmesine izin vermemesi ve ulusları kendi önünde yargılaması istenir.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 Bütün yüreğimle RAB'be şükredeceğim; bütün harika işlerini anlatacağım.
2 Sende sevinip coşacağım; ey Yüceler Yücesi, adını ezgilerle öveceğim.
3 Düşmanlarım geri çekilince, senin önünde tökezleyip yok oluyorlar.
4 Çünkü haklı davamı sen savundun; tahtına oturup adaletle yargıladın.
5 Ulusları azarladın, kötüleri yok ettin; onların adını sonsuza dek sildin.
6 Düşman sonsuz yıkıma uğradı; yıktığın kentlerin anısı bile silinip gitti.
7 Ama RAB sonsuza dek egemenlik sürer; yargı için tahtını kurmuştur.
8 Dünyayı doğrulukla yargılar, halklara dürüstlükle hüküm verir.
9 RAB ezilenler için de yüksek bir kule olur, sıkıntı zamanlarında yüksek bir kule.
10 Adını bilenler sana güvenir; çünkü seni arayanları sen, ey RAB, terk etmezsin.
11 Siyon'da oturan RAB'be ezgiler söyleyin, yaptıklarını halklar arasında duyurun.
12 Çünkü kanın hesabını soran onları anımsar; mazlumların feryadını unutmaz.
13 Bana merhamet et, ey RAB; benden nefret edenlerin çektirdiği sıkıntıya bak, beni ölüm kapılarından çıkar.
14 Öyle ki bütün övgülerini dile getireyim; Siyon kızının kapılarında kurtuluşunla sevineyim.
15 Uluslar kazdıkları çukura kendileri düştü; gizledikleri ağda kendi ayakları tutuldu.
16 RAB kendini tanıttı, yargısını yerine getirdi; kötü kişi kendi ellerinin işiyle tuzağa düştü. Düşünüş. Sela.
17 Kötüler ölüler diyarına dönecek; Tanrı'yı unutan bütün uluslar da öyle.
18 Çünkü yoksul sonsuza dek unutulmaz, yoksulların umudu sonsuza dek yok olmaz.
19 Kalk, ey RAB! İnsan üstün gelmesin; uluslar senin önünde yargılansın.
20 Onları korkuya düşür, ey RAB; uluslar yalnızca insan olduklarını anlasın. Sela.