Mezmurlar 7
Mezmur 7'de konuşan kişi, haksız yere suçlanıyorsa Tanrı'ya sığınarak kurtuluş ve adil yargı ister; suçluysa bunun sonucuna katlanmaya hazır olduğunu belirtir. Bölüm, Tanrı'yı doğru yargıç olarak tanımlar, kötülüğün sonunda failin kendi üzerine döneceğini vurgular ve şükranla sona erer.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 RAB, Tanrım, sana sığınıyorum. Beni bütün kovalayanlardan kurtar, beni özgür kıl.
2 Yoksa canımı aslan gibi parçalarlar, kurtaran olmazken lime lime ederler.
3 RAB, Tanrım, eğer bunu yaptıysam, ellerimde haksızlık varsa,
4 benimle esenlik içinde olana kötülükle karşılık verdiysem ya da sebepsiz yere bana düşman olana iyilik ettiysem,
5 düşman canımı kovalayıp yakalasın, yaşamımı yere çiğneyip yüceliğimi toza seriversin. Selah.
6 Öfkeyle kalk, ya RAB; düşmanlarımın öfkesine karşı doğrul. Benim için uyan; yargıyı sen buyurdun.
7 Halklar topluluğu çevreni kuşatsın, onların üstünde, yüksekte hüküm sür.
8 RAB halkları yargılar. RAB, beni doğruluğuma göre, içimdeki dürüstlüğe göre yargıla.
9 Kötülerin kötülüğü son bulsun, ama doğru kişiyi sağlamlaştır; çünkü doğru Tanrı aklı da yüreği de sınar.
10 Kalkanım Tanrı'dadır, o, yüreği doğru olanları kurtarır.
11 Tanrı doğru bir yargıçtır, her gün öfkesini gösteren bir Tanrı'dır.
12 İnsan yola dönmezse kılıcını biler; yayını kurmuş, hazır etmiştir.
13 Kendisi için ölüm silahları da hazırlamıştır, ateşli oklarını hazırlar.
14 İşte, kötülüğe gebedir; fenalığa gebe kalır, yalan doğurur.
15 Bir çukur kazdı, yama yaptığı kuyuya kendisi düştü.
16 Açtığı bela kendi başına döner, şiddeti kendi tepesine iner.
17 RAB'be doğruluğuna göre şükredeceğim, Yüceler Yücesi RAB'bin adına ezgiler söyleyeceğim.