Mezmurlar 6
Bu bölümde konuşan kişi, derin fiziksel ve ruhsal sıkıntı içinde Tanrı'dan merhamet, şifa ve kurtuluş ister. Gözyaşları ve yorgunlukla geçen bu yakarışın sonunda duasının duyulduğuna güven duyar ve düşmanlarının utançla geri çekileceğini belirtir.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 RAB, öfkenle beni azarlama, gazabınla da beni terbiye etme.
2 Bana merhamet et, RAB, çünkü gücüm tükendi. RAB, beni iyileştir, çünkü kemiklerim sarsılıyor.
3 Canım da derin bir sıkıntı içinde. Ama sen, RAB, ne zamana dek?
4 Dön, RAB. Canımı kurtar, vefalı sevgin uğruna beni kurtuluşa eriştir.
5 Çünkü ölümde seni anan yok. Ölüler diyarında sana kim şükredecek?
6 İnlemekten yoruldum. Her gece yatağımı gözyaşımla ıslatıyor, döşeğimi gözyaşlarıma boğuyorum.
7 Gözüm kederden eriyor, bütün düşmanlarım yüzünden takatten düşüyor.
8 Uzak durun benden, ey kötülük yapanların hepsi, çünkü RAB ağlayışımın sesini duydu.
9 RAB yakarışımı duydu. RAB duamı kabul ediyor.
10 Bütün düşmanlarım utansın, dehşete kapılsın. Ansızın geri dönsünler, utanç içinde kalsınlar.