Mezmurlar 61
Mezmur 61, sıkıntı içindeki kişinin Tanrı'ya yakarıp O'nu sığınak ve koruyucu olarak tanımlamasını anlatır. Metin, Tanrı'nın güvenliğinde yaşama isteğini ve kralın uzun süre korunmasına yönelik dileği dile getirerek, sonunda Tanrı'ya sürekli övgü sunma ve adakları yerine getirme kararlılığıyla sona erer.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 Feryadımı duy, Tanrı; duama kulak ver.
2 Yüreğim ezildiğinde, yeryüzünün ucundan sana seslenirim. Benden daha yüksek olan kayaya beni çıkar.
3 Çünkü sen benim için sığınak, düşmana karşı güçlü bir kule oldun.
4 Çadırında sonsuza dek kalayım, kanatlarının gölgesine sığınayım. Sela.
5 Çünkü sen, ey Tanrı, adaklarımı duydun; adından korkanların mirasını bana verdin.
6 Kralın ömrüne ömür katacaksın; yılları kuşaklar boyunca sürecek.
7 Tanrı'nın önünde sonsuza dek tahtında otursun; vefalı sevgiyle gerçeği onu korumak için görevlendir.
8 Böylece adına sonsuza dek ezgiler söyleyeceğim, adaklarımı gün be gün yerine getireceğim.