Mezmurlar 60
Bu mezmurda halk, yaşanan yenilgi ve sarsıntının Tanrı'nın öfkesi altında gerçekleştiğini kabul ederek ülkenin ve topluluğun yeniden onarılması için yardım ister. Ardından Tanrı'nın halkı ve çevre uluslar üzerindeki egemenliği vurgulanır; insan desteğinin yetersizliği karşısında zaferin ancak Tanrı'nın yardımıyla geleceği ifade edilir.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 Ey Tanrı, bizi reddettin, bizi parçaladın; öfkelendin. Bizi yine eski halimize getir.
2 Ülkeyi sarstın, onu yardın; çatlaklarını onar, çünkü sarsılıyor.
3 Halkına ağır şeyler gösterdin; bize sendeleten şarabı içirdin.
4 Senden korkanlara bir sancak verdin, gerçek uğruna yükseltilsin diye. Sela.
5 Sevdiklerin kurtulsun diye sağ elinle kurtar, bize yanıt ver.
6 Tanrı kutsal yerinden konuştu: “Zafer çığlıkları atacağım. Şekem'i paylaştıracağım, Sukkot Vadisi'ni ölçeceğim.
7 Gilat benimdir, Manaşşe benimdir. Efrayim başımın miğferidir. Yahuda asamdır.
8 Moav leğenimdir. Edom'un üzerine çarığımı atacağım. Filistiya'nın üzerine zafer çığlığı atarım.”
9 Beni surlu kente kim götürecek? Beni Edom'a kim ulaştırdı?
10 Ey Tanrı, bizi reddeden sen değil misin? Ordularımızla birlikte savaşa çıkmıyorsun, ey Tanrı.
11 Düşmana karşı bize yardım et, çünkü insan yardımı boştur.
12 Tanrı sayesinde yiğitçe davranacağız; düşmanlarımızı ayaklar altına alacak olan O'dur.