Mezmurlar 58
Mezmur 58, yöneticilerin ve yargıçların adalet yerine bilinçli biçimde haksızlık ve zorbalık ürettiğini belirterek kötülüğün köklü ve inatçı doğasını sert imgelerle tasvir eder. Metin, Tanrı'dan bu kötülerin gücünü etkisiz kılmasını ister ve sonunda ilahi yargının gerçekleşmesiyle doğruluğun karşılıksız kalmadığının, yeryüzünü yargılayan bir Tanrı'nın var olduğunun anlaşılacağını vurgular.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 Siz gerçekten doğruluğu mu söylüyorsunuz, ey suskun olanlar? Ey insanoğulları, adilce mi yargılıyorsunuz?
2 Hayır, yüreğinizde haksızlık tasarlıyorsunuz. Ellerinizin zorbalığını yeryüzüne tartıp dağıtıyorsunuz.
3 Kötüler ana rahminden sapar. Doğdukları andan beri yoldan çıkar, yalan söylerler.
4 Onların zehri yılan zehri gibidir; kulağını tıkayan sağır kobra gibidirler.
5 Büyücülerin sesine kulak vermezler; büyücü ne kadar usta olursa olsun dinlemezler.
6 Tanrı, ağızlarındaki dişleri kır. Genç aslanların büyük dişlerini sök, RAB.
7 Akan su gibi yok olup gitsinler. Yaylarını gerdiklerinde, okları körelsin.
8 Eriyip geçen bir salyangoz gibi olsunlar; güneşi hiç görmemiş ölü doğmuş çocuk gibi olsunlar.
9 Tencereleriniz dikenlerin ateşini daha duymadan, o hem yeşili hem yananı kasırga gibi süpürüp götürecek.
10 Doğru kişi öç alındığını gördüğünde sevinecek. Ayaklarını kötülerin kanında yıkayacak.
11 O zaman insanlar, “Kuşkusuz doğru kişi için bir ödül var. Kuşkusuz yeryüzünü yargılayan bir Tanrı var” diyecek.