Mezmurlar 57
Bu mezmurda konuşan kişi, tehlike ve düşman baskısı altındayken Tanrı'ya sığınarak merhamet ve kurtuluş ister. Düşmanlarının kurduğu tuzakların boşa çıkacağını belirtirken, Tanrı'nın vefalı sevgisi ve doğruluğu nedeniyle yüreğinin kararlı olduğunu, halklar arasında O'na şükran ve ezgi sunacağını dile getirir.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 Bana merhamet et, ey Tanrı, bana merhamet et, çünkü canım sana sığınıyor. Evet, felaket geçene dek kanatlarının gölgesine sığınacağım.
2 Yüceler Yücesi Tanrı'ya, benim için her şeyi yerine getiren Tanrı'ya yakarıyorum.
3 Göklerden gönderip beni kurtaracak, peşimden koşanı azarlayacak. Sela. Tanrı vefalı sevgisini ve gerçeğini gönderecek.
4 Canım aslanların arasında. Ateşe verilmiş insanların, yani dişleri mızrak ve ok gibi, dilleri keskin bir kılıç gibi olan insanların arasında yatıyorum.
5 Ey Tanrı, göklerin üzerine yüceltil! Yüceliğin bütün yeryüzünün üzerinde olsun!
6 Adımlarım için ağ hazırladılar. Canım çöktü. Önüme bir çukur kazdılar. Kendileri onun içine düştü. Sela.
7 Yüreğim kararlı, ey Tanrı, yüreğim kararlı. Ezgi söyleyeceğim, ilahiler söyleyeceğim.
8 Uyan, ey yüceliğim! Uyan, ey çenk ve lir! Ben tan ağarısını uyandıracağım.
9 Halkların arasında sana şükredeceğim, ya Rab. Ulusların arasında sana ilahi söyleyeceğim.
10 Çünkü vefalı sevgin göklere erişir, gerçeğin gökyüzüne kadar yükselir.
11 Ey Tanrı, göklerin üzerine yüceltil. Yüceliğin bütün yeryüzünün üzerinde olsun.